100 



Desniettegenstaande is de geograpische verbreiding van sommige soorten zeer 

 groot, zelfs van de zoodanige, van welke geene kunstmatige overplanting te vermoeden 

 is, en noodzakelijk moet men daarbij denken aan eene gelijktijdige schepping der 

 soorten in de stroomgebieden waarin ze thans nog leven. Aan den anderen kant 

 is het ook voor de Cypriniformes waar, dat geene enkele soort der oude wereld 

 tevens natuurlijk voorkomt in de nieuwe wereld, en dat in beide halfronden de 

 grenzen der verschillende soorten en geslachten soms zeer scherp zijn gesteld. 

 Zelfs de geslachten zijn, bijkans zonder uitzondering, in de beide wereldhelften 

 verschillend. 



Slechts van Acomus, Leuciscus, Alburnus en Gobio vindt men soorten zoowel in 

 de oude als in de nieuwe wereld. 



Ieder groot gewest heeft voorts niet alleen zijne hem eigene soorten maar ook 

 nergens anders voorkomende geslachten aan te wijzen. Zoo vindt men , om uit 

 de talrijke voorbeelden, welke men zich uit het te geven algemeen overzigt der 

 soorten zelf kan kiezen, eenige weinige meer bepaald aan te wijzen, Epalzeorhynchos 

 slechts in den Indischen Archipel, Abrostomus slechts aan de Kaap de Goede Hoop, 

 Cyprinion slechts in Perzië en Syrië , Pseudogobio slechts in Japan , Aulopyge slechts 

 in zuidoostelijk Europa, Elopichthys slechts in China, Esomus slechts in Bengalen 

 en Hindostan, enz. 



Eene grondige herziening der honderde soorten van Cypriniformes en der geslachten , 

 uit ze gevormd, is noodzakkelijk te achten. Het is eene moeijelijke taak, welker 

 volvoering misschien vooreerst niet mogelijk is door het verspreid zijn van het ma- 

 teriaal in de verschillende museen van Europa, Amerika en Azië. 



Ik heb die herziening bewerkstelligd voor alle soorten, welke ik zelf bezit, doch 

 vermits in deze gewesten geen enkel ander ichthyologisch kabinet bestaat, heb ik 

 haar niet verder kunnen uitstrekken. 



Intusschen ben ik door het onderzoek dier soorten geleid tot de studie van het 

 bestaande litterarisch materiaal en ik heb daaruit de overtuiging erlangd , dat , even- 

 zeer als de archipelagische Cypriniformes tot talrijke met groote juistheid te ken- 

 merken genera behooren , ook zeer vele der door de verschillende ichthyologen in den 

 nieuweren tijd opgestelde buiten-archipelagische genera, inderdaad als natuurlijke 

 geslachten beschouwd moeten worden. En zoo zijn, zelfs na verwerping van talrijke 

 minder goed gevestigde, mijns inziens nog meer dan 100 genera van Cyprini- 

 formes te behouden. 



Zooals boven reeds is gezegd, kunnen die talrijke geslachten in twee groote groepen 

 geplaatst worden, in die der Phalakrognathinen en die der Cheilognathinen. De 

 geslachten der Cheilognathinen winnen het in talrijkheid verre van die der Phala- 

 krognathinen , even als zij veel rijker zijn aan soorten. 



