58 VERSLAG VAN DEN HOOFD-INGENIEUR 



VOORLOOPIG RESULTAAT. 



a. Gcene enkele waarneming verwerpende : 

 7u 7m lls,6, gewigt = 4,412, waarsch. fout = ± 0',84. 



b. Dia van 20 Juny e« 10 September vcrweryende : 

 7u 7m i3s^3j gewigt = 3,857, waarsch. fout = ± 0=',52. 



Bij het afleiden van het resultaat uit al de sterrebedekkingen doet 

 zich eene moeijelijke vraag voor: twee der resultaten nl-, uit de be- 

 dekkingen van &^ Ophiiichi, den 206» Juny en van B. A. C. 5862, 

 den lOea September 1853 waargenomen, wijken zoo sterk van de 

 overige resultaten af, dat er hooge waarschijnlijkheid bestaat, dat hier- 

 bij eene fout of eene bijzondere opeenhooping van bronnen van on- 

 naauwkeurigheden heeft plaats gegrepen. Na rijp overleg ben ik tot 

 het besluit gekomen, deze twee waarnemingen te moeten verwerpen. 

 Zij geven, ofschoon onder de gunstigste omstandigheden waargeno- 

 men , (ingang aan den donkeren rand der maan , en nagenoeg centraal) 

 lengten die 1P,1 en 1P,9 van het waarschijnlijkste midden afwijken; 

 of 12%8 en 13^6 van het waarschijnlijkste midden, dat verkregen 

 wordt, indien zij worden verworpen. Worden zij mede tot vorming 

 van het algemeen resultaat opgenomen, en wordt de afstand der ster 

 van den maansrand met behulp van de verkregene lengte 7" 7"^ 11^,6, 

 berekend, dan verkrijgt men daarvoor 5",6 en 6",5, terwijl, bij de 

 proef op al de andere sterrebedekkingen, afstanden gevonden wor- 

 den, die geen van allen meer dan 3",0 bedragen. 



Nu acht ik het, na al de zorg, die Hansen aan zijne tafels besteed 

 heeft, onwaarschijnlijk, dat de plaats der maan door die tafels 6", O 

 verkeerd gegeven wordt, en de bedoelde waarnemingen zouden dus 

 alleen verklaard kunnen worden door bergen van 6 seconden hoogte 

 aan den rand der maan , welker bestaan , indien al niet de kijkers 

 zelve aanwezen , dat zulke groote onregelmatigheden aan den maans- 

 rand niet bestaan, ook dergelijke afwijkingen in de geographische 

 lengten zouden moeten teweeg gebragt hebben, die reeds berekend 

 zijn door de waarneming van sterrebedekkingen te verbinden met die 



