54 



VERSLAG VAN DEN HOOFD- INGENIEUR 



De bepalingen van Lacaille in 1750 en eene enkele zona-waarne- 

 ming van Argelander aan een , draad kunnen niet op die naauwkeurig- 

 heid aanspraak maken die de andere bepalingen bezitten , doch ik 

 heb ze toch ook tot 1858 herleid, om eenig licht te verspreiden aan- 

 gaande de noodzakelijkheid, om eene eigene beweging der sterren in 

 rekening te brengen. Een oogopslag is voldoende om te zien dat 

 dit hier het geval niet is, en ik heb dus alleen het arithmetisch 

 midden der vier bepalingen genomen, nl: 



R. O. 269°46'18",48 K P. A. 118°28' 4",71. 



■ Herleiding op 29 Mei_+ 49,22 + 7 ,79. 



schijub. plaats op 29 Mei: 269 47 7,70 118 28 12,50 



B. A. C. 5346. Deze ster komt niet bij Johnson voor, maar daar- 

 entegen in de beide sterrelijsten van Wrottesley (*), welke echter al- 

 leen Regte Opklimmingen bevatten, en tweemaal in de zonae van 

 Argelander, en wel beide keeren aan twee draden, zoodat ik gemeend 

 heb , het midden der twee waarnemingen te kunnen laten medestem- 

 men, uit aanmerking van de bekende voortreffelijkheid der zonae- 

 waarnemingen van Argelander. De correctie voor de tweede sterrelijst 

 van Wrottestey heb ik aangenomen even als die van de eerste. Mad- 

 ler kon namelijk bij de zamenstelling zijner tabel de tweede lijst van 

 Wrottesley nog niet raadplegen, die toen nog niet uitgegeven was; 

 doch het is mij door een bijzonder onderzoek gebleken, dat er geen 

 standvastig verschil bestaat tusschen de regte opkliramingen der ster- 



(•) Memoirs of tlie R. A. S. Vol X en XXIII. 



