gekield (Cliela Buch., Laubuca Blkr, Macrocliiriclithys Blkr), enz. Er is echter 

 geene soort der Cyprinen bekend, op Avelke, volgens den tegenwoordigen stand 

 der wetenscliap, de hier gegevene kenmerken niet volledig passen en aan den an- 

 deren kant sluiten zij alle andere verwante orden uit. 



De Cyprinen zijn eerst laat op de aarde verschenen. Ofschoon zij reeds in de 

 voorwereldlijke tijden de zoete wateren bevolkten, reikt haar oorsprong niet verder 

 dan de tertiaire vormingen en in dat tijdperk zelf werden nog de Cj-prinoïden van 

 de Cyprinodontoïden voorafgegaan. ]\len kent een zestal soorten van Cyprinodon en 

 Poecilia uit de molasse-periode, terwijl het aantal soorten van echte Cvprinoïden , 

 tot dusverre in de tertiaire lagen aangetroffen en alle behoorende tot geslachten 

 der Cobitiformes, Cyprininen en Barbinen, slechts ongeveer 35 bedraagt, zoodat in 

 het geheel thans nog slechts ongeveer 40 soorten van fossiele Cyprinen bekend zijn. 



Alhoewel nu aannemelijk is, dat de nadere kennis van meer zoetwatervormingen 

 van het tertiaire tijdvak , nog zal leiden tot de ontdekking van nieuwe fossiele 

 vormen der orde , laat zich niet verwachten , dat haar aantal eenigzins zal nabij ko- 

 men aan dat der soorten van Cyprinen van de thans levende schepping. 



Inderdaad zijn zij de talrijkst vertegenwoordigde orde van visschen in de tegen- 

 woordig bestaande orde van zaken en de in de registers der wetenschap ingeschre- 

 vene soorten zijn thans reeds meer dan 1100 in getal, van Avelk cijfer meer dan 

 1000 komen op de Cvprinoïden alleen. Zij kunnen gerekend worden ruim een 

 achtste gedeelte uit te maken van de thans bekende nog levende vischsoorten, en 

 Avanneer men alle fossiele vormen bij deze verhouding in rekening brengt, dan be- 

 draagt hun aantal nog meer dan een tiende van het geheel. Deze evenredigheid 

 is nog te opmerkelijker, wanneer men in het oog houdt, dat de Cvprinoïden, 

 welke meer dan 91 procent bevatten van het geheele aantal thans nog levende Cv- 

 prinen , in geheel Australië, Polynesië en Zuid-Araerika ontbreken en in Afrika 

 in slechts een gering aantal soorten worden aangetroffen. 



Een eeuw geleden kende men nog niet zoovele levende soorten van Cyprinen als 

 thans fossiele. 



Artedi kende er slechts 23 of 23 , en op het einde de vorige eeuw waren er nog 

 naauwelijks 50 in de registers der wetenschap ingeschreven. 



Lacepède, in zijne Histoire naturelle des Poissons,en Schneider, in het Systema 

 posthumum van Bloch, beschreven nog geene 70 soorten. Sedert, doch voorname- 

 lijk in de beide jongste tientallen jaren, is de kennis ten dezen met reuzenschreden 

 vooruitgegaan. 



