centroïden opnam. Brauia bevat er Abramis Cuv., Carassius Nilss., Tinca Cuv. en 

 Scardinius Bp. Mjstus is er gelijkbeteekenend met Barbus Cuv., en Leuciscus omvat 

 er de overige soorten van Leuciscus Cuv., doch tevens ook Alausa Cuv. Hij gaf al- 

 zoo de gronddenkbeelden aan voor de splitsing van het Artedische geslacht Cjprinus, 

 waarop eerst door Cuvier verder werd voortgebouwd. De hem bekende Gobitiformes 

 bragt Klein onder zijn uiterst zamengesteld geslacht Enchelyopus. 



L. T. Gronovius, in zijn Museum ichthyologicum, uitgegeven in het jaar 1754, nam 

 de door Artedi voorgestelde geslachten aan , Anableps evenwel van Cobitis en Cyprinus 

 verwijderd plaatsende. Hij verdeelde de soorten van Cyprinus in die met, en in die 

 zonder voeldraden. Later, in zijn Zoöphylacium (uitgegeven in 1763) plaatste hij 

 Cobitis in zijne orde Branchiostegi en Cyprinus en Anableps, verwijderd van elkander, 

 in zijne orde Branchiales. 



In het Systema ichthyologicum van Bloch en Schneider (1801) werden de Cvprinen 

 met üet geslacht Poecilia verrijkt. Anableps staat er door de genera Notacanthus, 

 Esox, Salmo, Clupea en nog andere, van Cobitis en Cyprinus verwijderden Amia 

 neemt er rang tusschen Cyprinus en Poecilia. 



Lacepède ging in het vijfde deel (an XI) van zijne Histoire des Poissons reeds 

 een weinig verderen beschreef 7 geslachten, Cobitis, Misgurnus, Anableps, Pundulus, 

 Hydrargyra, Cyprinodon en Cyprinus. Met uitzondering van Misgurnus, welk ge- 

 slacht geheel foutief bepaald was en later in Acanthopsis is opgelost, zijn deze ge- 

 slachtsnamen , gedeeltelijk echter onder eene gewijzigde beteekenis , behouden gebleven. 

 Lacepède kwam echter, evenmin als zijne voorgangers, op het denkbeeld, ze tot 

 eene natuurlijke groep bijeen te brengen en plaatste ze zeer verspreid in zijn stelsel. 



De heer C. Duméril bragt de hem bekende Cvprinen, in het jaar 1806, het eerst 

 onder bepaalde familiën ; — Cobitis, Misgurnus, Anableps en Fundulus, met nog an- 

 dere zeer heterogene geslachten onder zijne familie Cylindrosomen ; — Hydrargyra 

 en Cyprinus, insgelijks vermengd met hoogst uiteenloopende genera, in zijne familie 

 Gymnopomen. Geen dezer beide familiën is als eenigzins natuurlijk te beschouwen 

 en de kennis der Cvprinen won er niet bij. 



Rafinesque was de eerste, die, in zijne Indice d'Ittiologia Siciliana (IBlO) den fa- 

 milie-naam Ciprinidi voorstelde, doch hij plaatste daarin Mugil naast Cyprinus, 

 ■waardoor het natuurlijke der familie geheel verloren ging. In zijn in 1815 te Pa- 

 lermo verschenen werk over de Natuur, stelde hij de Cypriuia, als familie, op nog 

 minder natuurlijke wijze zamen en splitste ze in drie subfamiliën, een van welke 

 hij Gymnopomia noemde, en welke, even als zijne familie Cylindrosomia , overeen- 

 komen met de gelijknamige familiën van den heer Duméril. 



De natuurlijke verwantschappen der Cyprinen werden het eerst begrepen door 

 Georges Ciwier. Hij vatte de Cyprinoïden en Cyprinodontoïden te zamen in eene 

 enkele familie, zijne Cyprinoides (welke volgens mijne wijze van beschouwing even- 



