wel eene hoogere waarde heeft) en splitste in 1817 het geslacht Cyprinus Art. 

 in verschillende geslachten, in Cyprinus, Barbus, Gobio, Tinca, Cirrhina, Abra- 

 mis, Labeo en Leuciscus. Ten onregte evenwel bragt hij ook het geslacht Go- 

 norhynchus Gron. tot dezelfde familie. Het door hem in de eerste uitgave van 

 zijn Règne animal voorgestelde geslacht Lebias , is sedert tot Cyprinodon Lac. terug- 

 gebragt. 



Nadat door Cuvier , meer bepaald dan door Klein , de baan gebroken was in de 

 ontleding van het geslacht Cyprinus Art., en nadat talrijke nieuwe vormen van Cy- 

 prinen aan het licht gekomen waren , begreep men , in die splitsing nog verder te 

 moeten gaan. 



Lesueur grondde in 1818 het geslacht Catostomus, en in 1S21 nog het geslacht 

 Mollienisia. 



Rafinesque , na zich in Noord-Amerika verplaatst te hebben , onderkende met 

 scherpen blik een aantal nieuwe generische vormen , deels onvoldoende gekenmerkt 

 en aanvankelijk niet in de stelsels opgenomen, doch in de jongste tijden, door 

 de nasporingen , vooral van den heer Agassiz, als natuurlijke geslachten gewaar- 

 deerd. Die geslachten schijnen alle beschi'even te zijn in zijn' Prodromus van 70 

 nieuwe geslachten (1818) en in zijne Ichthyologia Ohiensis (1820), welke werken 

 niet ter mijner beschikking zijn , doch zij zijn in de nieuwere ichthyologische schrif- 

 ten over Noord-Amerika nader aangeduid onder de namen Exoglossum , Pimephales , 

 Moxostoma, Carpiodes, Cycleptus, Luxilus en Ichthyobus, welke het burgerregt ver- 

 kregen hebben, en onder denamen Decactylus, Eurystomus, Hypentelium, Rutilus 

 en Teretulus, welke door de nieuwere ichthyologen niet aangenomen zijn. 



Terwijl Lesueur en Rafinesque nieuwe generische vormen in Noord-Amerika be- 

 schreven, ontdekten Buchanan Hamilton in Britsch-Indie, en Kuhl en Van Hasselt 

 op Java, nog andere nieuwe genera. 



Buchanan was evenwel in de bepaling dier geslachten niet gelukkig. In zijn: 

 Account of Fishes found in the river Ganges and its branches, te Edinburg in 

 1822 uitgegeven, heeft hij de Cypriniformes onder 9 groepen gebragt, welke hij 

 noemde Chela, Barilius, Bangana, Cyprinus, Puntius, Danio, Morulius, Cabdio 

 en Garra, maar hij kenmerkte ze zoo onvolledig en gebrekkig, dat geen derzelve 

 als generische vorm is behouden gebleven, behalve Chela. 



Kuhl en Van Hasselt onderscheidden met scherperen blik de Cyprinen-wereld, 

 die zich op Java voor hen ontrolde, maar zij hadden den tijd niet, hunne waar- 

 nemingen in voldoenden vorm te publiceren. Gezamenlijk ontdekten zij de ge- 

 slachten Hampala, Crossocheilos en Lobocheilos, terwijl Van Hasselt bovendien nog 

 onder zijn' eigen' naam opstelde de geslachten Labiobarbus (Rohita en Dangila 

 Val.), Diplocheilus (subgenus van Labeo Val.), Acanthophthalmus, Acanthopsis, Ho- 

 nialoptera en Odontopsis of Homalopsis (Panchax Val.). Het geslacht Chela onder- 



