8 



scheidde Van Hasselt ook, zouderden arbeid van Buchanan te kennen, en noemde 

 het Oxvoraster. 



In de tweede uitgave van het Règne animal (1829) heeft Cuvier in de geslachts- 

 verdeeHng der Cyprinen w^einig verandering gebragt, niettegenstaande de arbeid 

 van Buchanan hem volkomen bekend was , en ook de onderzoekingen van Rafinesque 

 en Kuhl en Van Hasselt hem niet vreemd konden gebleven zijn. Hij heeft in 

 die tweede uitgave de geslachten der Cyprinen slechts vermeerderd met de beide 

 door Lesueur voorgestelde, t. w. Catostomus en Mollienisia. 



De heer J. Van der Hoeven gaf in 1833, in eerste uitgave van zijn voortreffelijk 

 //Handboek der dierkunde//, eene nadere omschrijving van het geslacht Homaloptera 

 V. Hass., hetwelk intusschen door Gray Balitora was genoemd, alsmede van 

 Chela Buch., hetwelk hij daar als een ondergeslacht beschouwt. De heer Van der 

 Hoeven brengt er de Cyprinen tot vijf typen terug, tot Cobitis, Homaloptera, 

 Anableps, Cyprinodon en Cj^prinus, welke hij als geslachten beschouwt. De toen 

 reeds bekende geslachten van Cyprinodontoïden brengt hij , met uitzondering van 

 Anableps, als subgenera onder Cyprinodon, en de geslachten der Cypriniformes , met 

 uitzondering van Homaloptera , als subgenera , onder Cyprinus. Gonorhynchus neemt 

 daar zelfs plaats als een subgenus van Cyprinus. — De typen van den heer Van der 

 Hoeven zijn zeer goed gekozen , doch hebben eene hoogere waarde dan die van 

 geslachten. Slechts Gonorhynchus, welks kenmerken buiten de typen niet alleen 

 maar zelfs buiten de familie vallen, behoort er uit te worden verwijderd. 



Terwijl de strekking van den heer Van der Hoeven blijkbaar was, eene vereen- 

 voudiging in de splitsing der Cyprinen en eene terugbrenging der genera tot de waarde , 

 door Artedi er aan gegeven , achtten andere zoölogen het noodig , de toen aangeno- 

 mene geslachten nog verder te splitsen. 



Inderdaad moest de noodzakelijkheid daarvan wel blijken, bij de toenemende op- 

 hooping van bouwstoffen , en het kon niet bevreemden , dat men bij eene groep 

 van visschen, bij welke de natuur slechts van betrekkelijk weinige kenmerken had 

 gebruik gemaakt om honderdvoudige verscheidenheden te voorschijn te roepen , aan 

 die kenmerken eene hoogere waarde hechtte, dan men er aan toegeschreven zou 

 hebben bij familiën, weinig rijk aan soorten, maar uitstekende door veelvuldigheid 

 van in het oog springende kenteekenen. 



Na 1834 namen de nasporingen betreffende de Cyprinen op meer uitgebreide 

 schaal toe en gaven een' rijken buit aan nieuwe generische vormen. 



In 1835 stelde de heer Rüppell (Neuer Nachtrag von Beschreibungen iind 

 Abbildungen neuer Fische, im Nil entdeckt) twee nieuwe geslachten voor, onder de 

 namen Labeobarbus en Varicorhinus. 



De heer Agassiz stelde het eerst voor, de Cyprinen in twee familiën te splitsen , 

 en in navolging daarvan nemen de meeste ichthyologen thans aan de familiën der 



