10 



subfamiliën , Anableptini, Cyprinini en Leuciscini, doch in 1839 bragt hij teregt de 

 Anablepini tot de Cyprinodontoïden terug, zoodat hij elke familie in twee onder- 

 familiën verdeelde, de Poecilidae n. 1. in Anableptini en Poecilini. Later nog zon- 

 derde hij , even als Swainson , ook de Cobitiformes van zijne Cyprinidae als eigene fa- 

 milie af onder den naam Cobitidae. 



William Swainson stelde in 1889 in zijne //Natura! Historyof Fishes, Amphibians 

 and Reptiles or Monocardian animals", eene andere verdeeling der Cyprinen voor, 

 doch hij was daarin even weinig gelukkig, als in vele andere deelen van zijn stelsel. 



Niet alleen scheidde hij de Cobitiformes en Homalopteraeformes (Balitorinae) uit de 

 Cyprinoïden , maar bragt de overige Cy'prinoïden tot de waarde van nog minder dan 

 eene subfamilie terug, vermits zijne Cyprinae er als eene subfamilie der Salmonidae 

 voorkomen en Erythrinus en Arapaima J. MüU. er als twee van zijne vijf geslachten 

 van Cyprinae figureren. Overigens verheft hij de Cobitidae tot eene eigene familie 

 en brengt daartoe vier subfamiliën, zijne Cobitinae, Anablepinae, Poecilinae en Ba- 

 litorinae, zoodat zijne Cobitidae een zamenstel zijn van Cypriniformes , Cobitiformes 

 en Cyprinodontoïden. 



Ten opzigte zijner geslachten volgde Swainson evenzeer eene van die zijner voor- 

 gangers verschillende zienswijze. 



Zijne Cyprinae zonder tanden beantwoorden bijkans geheel aan de eigenlijke Cy- 

 prinoïden en hij neemt daarin slechts aan de geslachten Cyprinus, Catostomus en 

 Leuciscus. Onder Cyprinus brengt hij dan als subgenera Cyprinus, Barbus, Labeo- 

 barbus en Salmostoma of Salmophasia (Chela Buch.) ; onder Catostomus als subgenera 

 Labeo, Catostomus en Chedrus; en onder Leuciscus als subgenera nogmaals Chela 

 en voorts Esomus, Leuciscus, Tinca, Abramis en Gonorhynchus Gron. 



De Cobitinae bevatten bij Swainson verder 2 geslachten: Cobitis,met de subgenera 

 Cobitis en Acourus; en Canthophrys (Acanthopsis V. Hass.) met de subgenera Can- 

 tophrys, Diacanthus en Somileptus, ondergeslachten, welke gedeeltelijk op de onjuiste 

 meening gegrond zijn, dat er de schubben zouden ontbreken. In de overige sub- 

 familiën der Cobitidae zijn geene nieuwe geslachtsverdeelingen voorgesteld. 



Alhoewel Swainson's indeelingen op niet houdbare gronden rusten, zijn toch twee 

 zijner subgeneraals natuurlijke geslachten te behouden t. w. Esomus, hetwelk weinige 

 jaren later door den heer Valenciennes nader werd beschreven onder den naam van 

 Nuria, en Chedrus, hetwelk mij evenzeer voorkomt een natuurlijk geslacht te zijn. 



A. Smith deed (1839 — 1845 ?) in zijne y lUustrations of the Zoölogy of South Africa ee- 

 nige nieuwe typen kennen, welke hij Abrostomus, Cheilobarbusen Pseudobarbus noemde. 



De prins van Canino voegde daarbij in 1841 de geslachten Scardinius, Squalius 

 en Telestes, welke hij in de Fauna Italica beschreef. 



J. E. De Kay stelde in 1842, in zijne Zoölogy of New- York, het geslacht Stilbe 

 op, hetwelk echter niet van Luxilus Raf. verschilt. 



