18 



kent men echter ook de Philippijnsche eilanden tot den Indisclien archipel, dan 

 is hare grens nog iets oostelijker te stellen. Lu^on heeft nog zijne Cyprinen , 

 terwijl Celebes, hetwelk op dezelfde lengte is gelegen, er volstrekt van schijnt 

 verstoken te zijn. 



De Cyprinen zijn in den Soenda-archipel talrijk aan soorten en merkwaardige 

 typen. Maar zulks is slechts van toepassing op de Cyprinoïden, niet op de Cy- 

 prinodontoïden. 



Van de Cyprinoïden ken ik thans 141 archipelagische soorten; van de Cypri- 

 nodontoïden slechts 2. 



De armoede aan Cyprinodontoïden komt alzoo sterk uit tegenover den rijkdom 

 aan Cyprinoïden, en deze laatste vooral zullen blijken nog veel talrijker aan soorten 

 te zijn, wanneer de hoogere gedeelten der groote stroomgebieden van Java, en 

 vooral van Sumatra en Borneo, beter zullen zijn onderzocht. 



Intusschen is de reeds verkregene kennis niet als onbelangrijk te achten, vooral 

 wanneer in aanmerking genomen wordt de tijdruimte, binnen welke zij is verkregen. 



ïe vergeefs zoekt men bij de oudere schrijvers naar bepaalde soorten van archi- 

 pelagische Cyprinen. 



Slechts oppervlakkige aanduidingen van karpers vindt men bij Bont en Nieuhof. 

 Onder karpers verstonden deze schrijvers echter ook sommige zeevisschen. Bont 

 noemde de door hem afgebeelde Notopterus zelfs Tinca marina. 



Zelfs in de beide eerste tientallen jaren dezer eeuw treft men nog geen spoor van 

 kennis ten dezen aan. 



Men moet tot het jaar 1S23 opklimmen, den tijd waarin H. Kuhl en J. C. 

 Van Hasselt hunne scherpzinnige waarnemingen aan de natuur van Java wijdden, 

 om tot de eerste kennis omtrent de Archipelagische Cyprinen te geraken. 



Getroffen door den onverwachten rijkdom aan Cyprinen der Javasche rivieren , 

 onverwacht omdat meer dan twee eeuwen van europesche vestiging in deze gewes- 

 ten gecne enkele soort daarvan hadden aan het licht gebragt, wierpen Kuhl en 

 Van Hasselt, doch vooral Van Hasselt, zich met blijkbare voorliefde op de waarne- 

 ming der merkwaardige vormen , welke de Javasche Cyprinen hun aanboden. Het 

 ontging niet aan hunnen kritischen blik, dat die vormen in zoo vele opzigten van 

 die der europesche Cyprinen verschillen en zonder twijfel zou een groot gedeelte 

 van den arbeid der latere ichthj'ologen overbodig geweest zijn, wanneer zij, die 

 thans nog in de wetenschap hadden kunnen bloeijen, niet in de jongelingsjaren 

 aan haar waren ontrukt 2;cwordcn. 



In een' brief van het laatst van December 1823, gerigt aan C. J. Temrainck en 

 bij uittreksel opgenomen in het eerste deel van Jaargang 1S23 van de //Algemeens 



