105 



Heeft de meer naauwkeurige kennis van zoovele soorten van Labeoninen toegelaten 

 het meer bepaald omschrijven van meerdere generische typen, die kennis heeft ook haar 

 licht teruggekaatst op vele soorten , vooral de door Buchanan en den heer MacClelland 

 van Bengalen bekend gemaakte, welker beschrijvingen te kort of welker afbeel- 

 dingen te gebrekkig zijn, om daarnaar alleen hare generische verwantschappen te 

 bepalen. Ik heb getracht die soorten tot hare juiste geslachten terug te brengen, 

 en hoezeer voor vele de gegevens daartoe onvoldoende waren , geloof ik aan vele an- 

 dere Euchanansche en MacClellandsche soorten hare ware beteekenis te hebben 

 terugoreffeven. 



De Labeoninen zijn onder de Cypriniformes het naaste verwant aan de Homalo- 

 pteraeformes en Cobitiformes. Deze subfamiliën zouden, wegens bouw van de onder- 

 kaak en lippen, tot de Labeoninen behooren, indien kenmerken van eene hoogere 

 orde ze niet in groepen van hoogere waarde deden plaatsen. 



De geslachten, welke het naast in verwantschap staan mat de genoemde subfa- 

 miliën, zijn Epalzeorhynchos , Grossocheilos , Platycara, Discognathus en Discogna- 

 thichthys. 



De soorten en geslachten der Labeoninen zijn veel talrijker dan die der Chon- 

 drostominen. Zij maken ongeveer 75 pCt. uit van alle Phalakrognathinen. 



Betrekkelijk het talrijkste zijn zij op de Soenda-eilanden, van waar reeds 43 

 soorten bekend zijn. Het vaste land van Azië voedt meer dan 70 bekende species 

 en ook Noord-Amerika heeft nog meer dan 50 soorten aan te wijzen. In Afrika 

 evenwel zijn zij, volgens ons tegenwoordig weten, veel zeldzamer en slechts 13 in 

 getal, terwijl zij in Europa volstrektelijk ontbreken. 



Eene nadere bepaling der geslachten van de Labeoninen der oude wereld is, 

 met de bestaande gegevens, weinig moeijelijk. 



Voortreffelijke kenmerken vindt men in den bouw van den achtersten onverdeelden 

 rugvinstraal, in zijne beenachtigheid of niet beenachtigheid, in zijn getand of tan- 

 deloos zijn. 



Andere uitmuntende kenmerken zijn gelegen in het gekarteld of niet gekarteld 

 zijn van den vrijen rand van den snuit; in de snuitgroeven en zijdelijke snuit- 

 aanhangsels; in het al of niet vereenigd zijii van de bovenlip met de onderlip en 

 de wijze van die vereeniging; in de gedaante en rigting der achterlipsgroeve of 

 groeven; in de gedaanteen de geaardheid der kaken zelve; in de kinzuigschijf ; in 

 de gedaante der lippen en haar gefranjed of niet gefranjed zijn; in de geaardheid 

 der aarsschubben , enz. De voeldraden en de bijzonderheden van het taudenstelsel ko- 

 men bij de Labeoninen-geslachten der oude wereld slechts in de tweede plaats 

 in aanmerking. 



Moeijelijker^ althans naar de bestaande gegevens, schijnt de juiste bepaling der 

 geslachten van Noord- Amerikaansche Labeoninen. Het is ook de vraagt of zij alle 



14 



