133 



xillares tantum. Rostrum carnosum, ante osprominens, cute descen- 

 dente ante maxillam superiorem pendula utroque rostri latere lobata. 

 Os suborbitale anterius sat longe ante orbitam situm. Labium supe- 

 rius ante maxillam superiorem pendulum, integrura, nee papillatum 

 nee cirratum, cura margine labii inferioris libero continuüm. Maxilla 

 superior acie cartilaginea formam ferri equini referens , inferior tumida 

 cartilagineo-carnosa , margine anteriore truncata, symphysi postice 

 valde emarginata, tuberculo nullo, Labium inferius latum carnosum 

 reflexum integrum vel plus minusve crenulatum. Sulcus postlabialis 

 utroque latere simplex fossam magnam profundam efficiens , obliquus , 

 marginem oris versus dirèctus , labii marginem liberum non attingens, 

 isthmo sat late a sulco lateris oppositi separatus. Pinna dorsalis ante 

 pinnas ventrales incipiens et longe ante pinnam analem desinens radio 

 simplice postico toto eartilagineo. Pinnae pectorales subhorizontaliter 

 insertae. Dentes pharyngeales masticatorii aggregati 2.4.5/5.4.2 facie 

 masticatoria oblique truncati. 



Subgen. Diplocheilos Blkr. Cirri 4 , rostrales et supramaxillares. 

 II Labeo Cuv. Cirri 2 , supramaxillares tantum. 



Aanrn. Het geslacht Labeo, zoo als het door Cu vier is ingevoerd en gegrond 

 op C- niloticus Géoffr. en C. fitnbriatus BI. is sedert zijne opstelling opgelost in 

 talrijke geslachten, zoodat het thans te beperken is tot die soorten, welke vol- 

 gens den tegenwoordigen stand der wetenschap generisch aan Labeo niloticus 

 beantwoorden. Ik begrijp er onder alle de Labeoninen met dikke kraakbeen- 

 achtig-vleezige onderkaak, gaven doch aan beide zijden in eene vleezige kwab 

 overgaanden snuitrand, enkele schuins-overlangsche achterlipsgroeve , welke door 

 eene meer of min breede kinhuid van de groeve der tegenovergestelde zijde is 

 gescheiden, met de bovenlip vereenigde onderlip en onmerkbaar (zonder tusschen- 

 liggende groeve) in de onderlip overgaande kinhuid. 



Aldus omschreven , omvat het geslacht Labeo nog vrij talrijke soorten , welke alle 

 behooreu tot Noord- Afrika , Zuid-Azië en de Soenda-eilauden, doch meerdere soor- 

 ten, door Heckel en den heer Valenciennes tot Labeo gebragt, vallen buiten zijne 

 grenzen. Beide uitstekende ichthyologen hebben ten deze nog te veel waarde ge- 

 hecht aan het aantal voeldraden en onvoorwaardelijk de verwante soorten met 4 

 voeldraden buiten gesloten, terwijl tot andere geslachten behoorende soorten met 

 slechts 2 voeldraden , onverschillig of zij op den snuit of op de bovenkaak zijn in- 

 geplant, door hen in het geslacht Labeo zijn opgenomen. 



