311 



dorsalem inter et ventialem supra lineam lateralem , postorioia paulo post basin pinnae analis in linea 

 laterali sitis; pinnis flavescentibus vel dilute roseis , vel dorsali et caudali roseis , ceteris margaritaceis. 



B. 3. D. 4/8 vel 4/9. P. 1/14 ad 1/16. V. 2/8. A. 3/5 vel 3/6. C. 8/17/8 vel 7/17/7 lat. brev. incl. 



Syn. Capoëta ampulong Blkr, DIagn. nieuwe vischs. Sumatra, Nat. T. Ned. Ind. III p. 594. 



Hab. Borneo (Pontianak), in fluviis. 

 Sumatra (Palembang), in fluviis. 



Longitudo 3 speciminum 120'" ad 149'". 



Aanm. Hampala ampalong is zeer na verwant aan Hampala macrolepidota Val , 

 Zij is echter gemakkelijk herkenbaar aan de twee zwarte vlekken aan elke zijde 

 des ligchaams, van welke de eene tusschen de rugvin en buikvin, de andere een 

 weinig achter den grond der aarsvin gelegen is. Bij voorwerpen van Hampala ma- 

 crolepidota van dezelfde grootte als de boven beschrevene is de kop korter, het 

 onderkaaksknobbeltje veel minder ontwikkeld en de bovenkaak korter. Het aantal 

 schubben in de zijlijn bedraagt er bovendien drie minder. 



HypselobapvBus Blkr. — Tambra. 



Corpus oblongum, squamis magnis vestitum, dorso angulato, Ma- 

 xillae labiis teretibus simplicibus inclusae. Cirri 4 rostrales et supra- 

 maxillares , vel 2 supramaxillares , vel nulli. Rostrum conicum promi- 

 nens. Os subinferum , rictu ante oculum desinente ore clauso formam 

 ferri equini referente. Pliea analis squamis majoribus vestita nulla. 

 Pinna dorsalis ante vel supra pinnas ventrales incipiens et longe ante 

 pinnam analem desinens, radio simplice postieo osseo non serrato. 

 Pinna analis pinna dorsali brevior. 



Subg. Hypselohai'hus Blkr. Cirri 4 , rostrales et supramaxillares. 

 '/ Gonoproctopterus Blkr. Cirri 2 , supramaxillares. 

 // Tambra Blkr. Cirri nulli. 



Aanm. De heer Sykes heeft in zijne verhandeling // on the Pishes of the Duk- 

 hun" drie soorten beschreven en afgebeeld onder de namen Barbus mussuUah, 

 Barbus kolus , en Cyprinus abramioides , welke den habitus vertoonen van het ge- 

 slacht Cyclocheilichthys , maar toch meerdere bijzonderheden in de organisatie aan- 

 bieden , welke mij er toe geleid hebben , ze voorloopig te beschouwen als tot een 

 eigen geslacht te behooren. Uit de afbeeldingen en beschrijvingen van den heer 

 Sykes Iaat zich niets bepaalds opmaken opzigtelijk de achterlipsgroeve , den vorm 

 der voorste onderoogkuilsbeenderen en de bekleeding van den grond der rugvin , 

 welke alle ik vermoed dat niet v^'ezeniijk van die bij Cyclocheilichthys verschillen. 



