2oi> 



OuEiNüS McCL, Res. Asiat. Soc. XIX p. 273. — Bergbarbekl =! 

 ScAPHioDON Heek., Fisch. Syr. p. 30, Nachtr. p. 184. 



Corpus oblongum vel elongatum compressum, squamis parvis vel 

 mediocribus vestitum. Maxilla inferior in aciera cartilagineam atte- 

 nuata. Cirri 4 vel 2, rostrales et supramaxillares vel supramaxilla- 

 res tantum. Rostrum integrum plus minusve carnosum. Rictus in- 

 ferus transversus vel plus minusve curvatus. Pinna dorsalis supra 

 vel ante pinnas ventrales incipiens et longe ante pinnam analem de- 

 sinens, radio simplice postico osseo serrato. Dentes pharjngeales pa- 

 leaformes 2.3.4/4.3.2. 



Subg. Oreinus. Cirri 4, rostrales et supramaxillares. 

 II Scophlodon. Cirri 2 , supramaxillares tantum. 



Aanra. De heer J. MacClelland stelde dit geslacht op met de volgende kenmer- 

 ken: //Head fleshy, mouth directed downwards, lovver jaw shorter than the upper, 

 snout muscular and projecting , furnished with cirri , dorsai preceded by a serra- 

 ted spinous ray, scales small". In zijne diagnose van Oreinus, voorkomende in zijn 

 artikel //Afghan collection of Fishes", opgenomen in het 2'' deel (1S42) van het 

 Calcutta Journal of NaturalIIistory, voegt hij bij deze diagnose nog: //The upper lip 

 soft and continuous, with a reflccted maramillated fold which passes across the 

 lower jaw behind a hard and cartilagineous lovver lip. liet geslacht is alzoo ge- 

 heel hetzelfde, als hetwelk Heckel in 1842 onder den naam Scaphiodon opstelde 

 en Heckel heeft dan ook alle de door den heer MacClelland tot zijn geslacht Orei- 

 nus gebragte soorten in zijn geslacht Scaphiodon opgenomen. 



De naam van Oreinus behoort alzoo voor die soorten en de daaraan verwante 

 behouden te blijven, want wenschte men de namen der geslachten te veranderen 

 naar de wijziging, welke de uitbreiding der kennis in hunne diagnosen zoo dik- 

 werf noodzakelijk maakt, dan zouden de meeste geslachten spoedig eene reeks 

 van naamsveranderingen ondergaan, welke niet dan tot verwarring zouden leiden. 



De heer Valenciennes nam het geslacht Oreinus slechts voorwaardelijk aan, om- 

 dat bij de daartoe gebragte soorten niet naar de natuur kende, maar hij hield 

 het er voor, dat die soorten eigenlijk tot zijn geslacht Barbus behooren. 



Heckel deed het geslacht naauvvkeuriger kennen in 1842, doch hij bragt er 

 toen nog twee soorten toe, Capoëta macrolepidota Val. en Capoeta amphibia Val, 

 welke echter niet alleen niet tot Oreinus , «maar zelfs niet tot de Phalakrognathi- 

 nen behooren, zijnde Capoëta macrolepidota eene Hampala en Capoëta amphibia 

 eene Systomus. Deze soorten zijn trouwens in de lijst der soorten van ScapLio- 



