3S4 



gedaante van het voorste onderoogkuilsbeen , het beschubt of niet beschubt zijn 

 van den grond der rugvin, de uitgestrektheid der kieuwopeuing, de gedaante en 

 formule der keelgatstanden, enz. 



Maar voor vele soorten, door uitmuntende ichthyologen beschreven en afgebeeld, 

 blijft men, indien men die soorten niet naar de natuur kan raadplegen, dienaan- 

 gaande geheel in het onzekere en men vraagt zich ook af, of de door hen ge- 

 gevene afbeeldingen, waar ze den rugvingrond schubloos voorstellen, de natuur te- 

 ruggeven of niet. 



De heer Rüppell heeft tot een eigen geslacht verheven, onder den naam Labeo- 

 barbus, die barbeelen, bij welke de onderlip kwabvorraig verlengd is. Maar indien 

 het geslacht Labeobarbus slechts door de onderlipkwab alleen van Barbus te onderken- 

 nen zou zijn, blijkt het niet aannemelijk te wezen, vermits die kwab alle graden 

 van ontwikkeling bij verschillende soorten vertoont , zoodat men van sommige naauwe- 

 lijks een spoor er van ontwaart. 



Heckel heeft nog andere soorten, onder den geslachtsnaam Luciobarbus, van 

 Barbus Cuv. afgezonderd op grond van een onbeduidend verschil in de getallen der 

 keelgatstanden en een' spitseren snuit dan bij de gewone soorten van Barbus. In- 

 dien dit geslacht op geene meer natuurlijke en scherpere wijze is te omschrijven , 

 is het evenmin houdbaar als Labeobarbus , volgens de bepaling van den heer Rüppell. 



De soorten van het geslacht, door de nieuwere ichthyologen tot Barbus, Labeo- 

 barbus en Luciobarbus gebragt, hebben alzoo eene herziening noodig. 



Ik heb daartoe niet kunnen overgaan , omdat ik geheel tot mijne eigene verza- 

 meling beperkt ben, welke, met uitzondering van eene bengaalsche, slechts archi- 

 pelagische soorten bevat. 



De studie dier soorten evenwel heeft mij er toe geleid , een vrij groot aantal soorten , 

 welke tot nog toe onder Barbus gerangschikt waren, tot het geslacht Systomus te bren- 

 gen, terwijl ik een aantal andere soorten, met bijvoeging van eenige daaraan ver- 

 wante met slechts twee en zonder voeldraden , onder het geslacht Cyclocheilichthys 

 heb gebragt. 



De kenmerken van dit geslacht heb ik scherp kunnen vaststellen , doch de 

 niet beschikbaarheid van eene voldoende rei van de talrijke vormverscheidenheden 

 van Barbus Cuv. stelt mij buiten de mogelijkheid, de grenzen van Barbus zelf of 

 van andere welligt daarvan nog af te zonderen geslachten met voldoende scherpte te 

 omschrijven. Ik heb daarom voorloopig slechts het geslacht Labeobarbus Rüppell 

 aangenomen, doch het beperkt tot die soorten, bij welke de achterste onverdeelde 

 rugvinstraal ongetand is. Misschien zal men, bij onderzoek naar de natuur, be- 

 vinden, dat Labeobarbus, dus bepaald, nog voor splitsing vatbaar is, naar het al 

 of niet aanwezig zijn eener schubscheede om de basis der rugvin, enz. 



Deze schubscheede is bij alle mijne soorten zeer duidelijk ontwikkeld, doch schijnt, 



