264 



lepelvormige onderkaak. Zij zijn overigens ook verwant door algeraeenen habitus, 

 platten snuit, min of meer achterstaande oogen en tandenstelsel. Hiertoe behooren 

 Catla Val, Thynnichthys Bikr, Hypophthalmichthys Blkr en Amblypharyngodon 

 Blkr (Mola Heek.)- 



Eene derde rei van geslachten der Anacanthonoti is kenbaar aan slank ligchaam, 

 met lagen rug en boven de aarsvin ingeplante rugvin. Luciosoma Blkr , Perilampus 

 McCl. en Esomus Sws. behooren hiertoe. Ook het geslacht Devario Heek. is aan 

 deze rei verwant en houdt het midden tusschen haar en de rei van Catla. 



Eene vierde natuurlijke rei laat zich zamenstellen uit een aantal geslachten , welke 

 met elkander gemeen hebben een fijn beschubt ligchaam, met vleezigen snuit en 

 korte vóór de aarsvin geplaatste rugvin en evenzoo korte aarsvin. Zij hebben alle 

 ook slechts één- of tweereijige tanden. Hiertoe breng ik Tinca Cuv. , Argyreus 

 Heek. , Chrosomus Raf. , Tiaroga Gir. , Phoxinus Ag. en Phoxinellus Heek. , het 

 laatste geslacht weder zeer opmerkelijk door de afwezigheid van schubben , behalve 

 alleen op de zijlijn. 



Aan deze rei sluiten zich natuurlijk eenige geslachten met grootere schabbeu , 

 zooals Sarcocheilichthys Blkr, Gobio Cuv. en Cirrhina Cuv. 



Bij nog eene andere rei zijn kop en snuit neergedrukt , het ligchaam slank, de rug 

 laag en de rugvin kort en voor de aars vin gelegen. Mijne geslachten Leptobarbus, 

 Gnathopogon, Pseudorasbora , Rasbora en Rasborichthys zijn daartoe te rekenen. 



De overblijvende geslachten der Anacanthonoti kunnen nog tot twee andere, 

 minder scherp gescheidene, groepen worden gebragt. 



Die der eene groep hebben met elkander gemeen eene wijde tot onder de oogen 

 reikende bekspleet, eene min of meer veelstralige aars vin, eene zeer gebogene zij- 

 lijn en een' spitsen snuit met eindstandige mondopening. Ik het gemeend hier- 

 toe te moeten brengen Elopichthys Blkr, Opsarius McCl. en de uiterst na aan el- 

 kander verwante genera Aspius Ag., Gila Baird Gir. en Ptychocheilus Ag. 



Bij de geslachten der andere groep is de bekspleet minder groot , soms zelfs 

 klein en de snuit meer bol en vleezig. Zij zijn in meerdere of mindere mate ver- 

 want aan Aspius en eene scherpe afscheidingslijn is niet te stellen. 



Het is in deze beide laatste groepen vooral , dat ook de scherpe bepaling der ge- 

 slachten uiterst moeijelijk is, en even als Gila en Ptychocheilus nog eene nadere 

 beproeving op Aspius behoeven, is hetnoodig, dat de grenzen der geslachten Abra- 

 mis Cuv. , Luxilus Raf. , Alburnus Heek. , Hybopsis Ag. , Leucosomus Heek., Ce- 

 ratichthys Baird, Semotilus Raf. , Leuciscus Klein , Scardinius Bp., Alburnops Gir., 

 Cyprinella Gir. en Codoma Gir., hieronder nog als genera opgebragt, scherper wor- 

 den vastgesteld, dan thans geschied is, om ze definitief als natuurlijke geslachten 

 te kunnen beschouwen , en zulks niettegenstaande meerdere andere der in den nieu- 

 vveren tijd opgestelde geslachten reeds tot de hierboven genoemde zijn teruggebragt. 



