480 



en vvestaziatische Cyprinodontoïden en gaf in de groote Histoire naturelle des Poissons 

 aan de hem bekende generische typen scherpere bepalingen , de familie tevens ver- 

 lijkende met de geslachten Grundiüus, Orestias en Pancliax. 



Sedert zijn nog belangrijke ontdekkingen in dezelfde familie gedaan. 



Heckel gaf in 1848 zijn geslacht Xiphopborus, de heer Poey enkele jaren later 

 zijne geslachten Girardinus, Gambusia en Limia, de heer Gervais zijn geslacht Tel- 

 lia, de heer Agassiz, de stichter der familie, de geslachten Heterandria en Zygo- 

 uectes en de heer Girard de geslachten Lucania en Adinia. 



De na den heer Valenciennes voorgestelde geslachten zijn echter waarschijnlijk 

 niet alle te behouden. Limia Poey b.v. is met Gambusia te vereenigen en mis- 

 schien vallen ook Heterandria en Zygonectes, welker kenmerken mij niet voldoende 

 bekend zijn , met een of ander der door Heckel en Poey opgestelde te zamen. Al wat 

 van de kenmerken van Heterandria bekend is , bepaalt zich tot de aarsvin , welke 

 bij de mannetjes smal en hoog is en meer voorwaarts ingeplant dan bij de wijfjes, 

 kenmerken, welke men bij meerdere andere geslachten terugvindt. 



Heckel's geslacht Xiphophorus daarentegen omvat niet minder dan drie geslach- 

 ten. Zijne Xiphophorus Helleri is de type van dat geslacht, doch Xiphophorus 

 gracilis en Xiphophorus bimaculatus zijn eigene geslachtstypen , behoorende Xipho- 

 phorus gracilis tot mijn geslacht Hemixiphophorus , hetwelk mij sedert gebleken 

 is niet wezenlijk van het vroeger door den heer Poey opgestelde genus Gambusia 

 te verschillen, terwijl ik Xiphophorus bimaculatus tot mijn geslacht Pseudoxiphopho- 

 rus heb gebragt 



Ik heb ook gemeend eeue japansche Tandkarper, door den heer Schlegel tot 

 Fundulus gebragt, te moeten beschouwen als tot eene eigene generische type te 

 behooren , welke ik Fundulichthys heb genoemd. 



' Van de ongeveer 100 bekende Cyprinodontoïden leven verre weg de meeste in 

 de Nieuwe wereld. De Anablepini en Orestiasini schijnen er zelfs geheel tot Zuid- 

 Amerika beperkt te zijn. De Cyprinodontini zijn talrijk zoowel in Noord- en Zuid. 

 Amerika als op de groote Antillen. 



Met uitzondering van Tellia, Fundulichthys en Cyprinodon zijn alle geslachten 

 der Cyprinodontinen Amerikaansche. Cyprinodon is even talrijk aan soorten in de 

 oude als in de nieuwe wereld, ofschoon het in de oude wereld naauwelijks verder 

 gaat dan Mossambique, de landen welke de Middellandsche zee en de Roode zee 

 begrenzen en Perzië. Het geslacht Tellia schijnt tot Noord-Afrika beperkt te zijn, 

 evenzeer als het geslacht Fundulichthys tot Japan. De Aplocheilinen behooren ge- 

 heel tot Azië en de Aziatische eilanden van Japan en Nederlandsch Indië. — In 

 het geheel bedraagt intusschen het aantal soorten der oude wereld slechts het vierde 

 eedeelte van dat der nieuwe. 



In den Indischen Archipel is de geheele familie slechts vertegenwoordigd door 



