37 



21. Epeira paradoxa nov. sp. 



Fusca, thorace lato, in lateribus et dorso bituberculato ; abdomine magno rotundato; in 

 medio dorsi utrinque in gibbutn apice trifidum protracto; pedibus mediocribus crassis, apla- 

 natis. Long. 8—11"'. 



Affinis Gasteracanthae sexcuspidatae Koch (Epeira imperialis Walclc), 



Van deze fraaije soort bestaan twee afbeeldingen, nagelaten door 

 de leden der Natuurkundige Kommissie, welke in teekening ver- 

 schillen, doch tot eene enkele soort moeten worden gebragt. 



Het wijfje is grooter, heeft de knobbels op het achterlijf minder 

 scherp en puntig en de kleuren lichter. 



iDe thorax breed , digt geelachtig behaard, — bij het mannetje bruin. 

 De zijdelingsche oogen zijn op een' sterk vooruitstekenden knobbel van 

 den thorax geplaatst. Op het midden van den rug verheffen zich 

 4 dwarsche puntige knobbels, waarvan de 2 middelste naar boven, 

 de zijdelingsche naar buiten gerigt zijn. De bovenkaken loodregt, 

 vrij dik en sterk, aan den binnenrand met 3 tot 4 scherpe tanden. 

 De lip bijna rond; de onderkaken vrij hoog en aan den binnenrand 

 uitgehold. 



Het achterlijf is groot en dik en heeft eene onregelmatige, moei- 

 jelijk te beschrijven gedaante. In den omtrek is het kort eivormig, 

 op het midden van den rug even hoog als breed. 



Op de voorste helft van den rug 4 kleine dwarsche puntige 

 knobbeltjes, en achter deze aan weerszijden eene aan het uiteinde 

 driepuntige hooge verhevenheid, tusschen welke beide de rug za- 

 delvormig is uitgehold; eindelijk bevindt zich achter ieder dezer laatst- 

 genoemde een klein, puntig uitstekend tepeltje. De rug vuilgroen 

 of bruinachtig, met eene onduidelijke teekening op de achterhelft 

 waar men nog 4 in een' vierhoek staande punten ziet. 



De pooten iets langer dan het ligchaam, 1. 2. 4. 3., sterk, 

 weinig behaard, plat; de dijen bruinrood; de overige geledingen zijn 

 bruinachtig. 



Habit. Java (Buitenzorg). N. K. 



