6 



en een paar volgende meer naar nos. 18 gelijken, dan denos. ISvan 

 de 4 laatste in de tabel. 



Inde nos. 16 zijn dus kleur en kalkgehalte niet meer met elkander 

 in overeenstemming, dewijl de hoeveelheid der aanhangende gekleurde 

 stroop, een' overwegenden invloed heeft. 



Deze uitkomst beschouw ik als een beAviJs, dat in de nos. 18 de 

 kalk in den regel regtstreeks, en niet als aangevoerd door de aanhan- 

 gende stroop , met de tint der suiker in verband staat. 



Indien het al waar mogt wezen , hetgeen trouwens alleen bij zware 

 kalking is aan te nemen, dat de uitlekkende stroop een aanmerkelijk 

 grooter gehalte aan kalk bevat, dan de terugblijvende suiker, dan zijn 

 de onderzochte nos. 1 6 daar om aan te toonen , en dit zal lager door 

 de uitkomsten der glukose-bepalingen nog verder blijken, dat kalk 

 en glukose-gehalte, 7iiet in onderling verband staan. De kleur der 

 nos. 16 verschilt, naar mate er of meer stroop van gelijke, of stroop 

 van donkerder kleur aanhangt. Bevatte nu de stroop meer kalk dan 

 de suiker, dat vooral het geval zal wezen, zoo de eerste zeer donker 

 gekleurd is, dan zal ook een meer gekleurd no. 16 meer kalk bevatten, 

 dan een ander. Zoo kan in dit no. het kalkgehalte als secundaire 

 zaak , niet als oorzaak der kleur beschouwd worden , terwijl het in de 

 nos. 18 regtstreeks op de tint of nuance en ook op andere hoedanig- 

 heden van het kristal invloed heeft. Er kunnen zeker nos. 18 zijn, 

 waarvan de kleur voor een gedeelte Avordt te weeg gebragt door een 

 betrekkelijk hoog stroopgehalte. Heeft men, bijv. zwaar gekalkt, en 

 dus zeer donkere stroop bekomen , dan kan de hoofdsuiker eene meer 

 dan geAvone kleijing noodig hebben. Zet men die niet lang genoeg 

 voort , dan draagt de nog aanhangende stroop iets tot verhooging van 

 het kalkgehalte bij , en is de hoofdoorzaak der kleur. 



Heeft men langer gekleid , dan zal de suiker Avel witter zijn , maar 

 toch meer dan gewoonlijk glukose bevatten, omdat het Avater der klei 

 allengs een deel der suiker zelve in de kleistroop overbrengt , en tevens 

 naar de waarnemingen van Maumené en Béchamp, een, naar tijd en 

 hoeveelheid water verschillend, gedeelte der suiker, in ongekleurde 

 stroop (glukose) kan veranderen. In het laatste geval zal ook dat laagje 



