54 



pooten omvat, terwijl de achterste paren pooten stijf naar achteren 

 gerigt zijn. 



Olias Walck. 



Olias mygalinus Dol. Bijdr. 



Gemeen op Amboina. Ik vond haar meestal in de holte van een 

 zamengerold blad. 



Daar het dier groot genoeg is en vooral het wijfje zeer sterke boven- 

 kaken heeft, vermeende ik daarmede proefnemingen betrekkelijk het 

 vergif te kunnen doen. Het is mij echter deze keer niet gelukt tot eenig 

 resultaat te komen. Ik sloot een volwassen wijfje met eene kleine hagedis 

 (Lygosoma smaragdina D.B.) in eene flesch op, inde meening, dat 

 het spoedig tot een' aanval zoude komen. Alles echter wat ik hierbij 

 heb gezien, beperkt zich tot de waarneming, dat de oogen der spin 

 telkens begonnen te schitteren, dat zij zich van gevaar bedreigd zag 

 en de lange stijve haren waarmede de tibiae zijn bedekt rigtten zich 

 hierbij op. De inlanders vreezen deze soort wegens hare lange 

 bovenkaken. 



Olios lunula Dol. Bijdr. 



Vrij gemeen, ook op Amboina, in huizen, tusschen planken, enz. 



Het mannetje is werkelijk verschillend. 



De thorax hartvormig, in het midden donkerbruin, met een' bree- 

 den licht grijzen rand; het achterlijf is in het midden bleek, aan 

 weerszijden met groote zwarte zamenvloeijende vlekken. 



De pooten zijn veel langer dan bij het wijfje, het 2"^° paar bijna vier- 

 malen zoo lang als het ligchaam, met stijve lange zwarte doornharen. 

 De dijen en de tibiae zwartbruin gevlekt. 



Olias zonatus nov. sp. fem. 



Nigro-fiiscus, pilosus, thoracis margine postico fascia lata lutea cincto. 

 De thorax iets langer dan breed, in het laatste derde gedeelte het 



