87 



hoezeer niet diepe, uitranding in twee kwabben of helften verdeeld, 

 terwijl ik voorts heb kunnen bepalen, dat de oogen er, even als bij 

 mijne genera Bagrichthys , Bagroides en Leiocassis , met de kophuid 

 bedekt zijn. 



De soort heeft inderdaad met Leiocassis zeer groote verwantschap , 

 doch kan als een afzonderlijk geslacht van hetzelve gescheiden blij- 

 ven, wegens het geheel ongetande van den rugdoorn en het naauwe- 

 lijks uitgerand zijn van de staartvin. Dat zij tot eene eigene type 

 behoort, blijkt overigens nog uit haar naakt korrelig schouderbeen , de 

 geheel van die bij Leiocassis afwijkende rangschikking der kinporen, 

 het niet vlokkige begin der reeds vóór den staartvingrond eindigen- 

 de zijlijn, de lange lage aarsvin en het ontbreken van bandteekening 

 over het ligchaam. De kenmerken van het geslacht Pseudobagrus 

 kunnen thans vasto;esteld worden als volet. 



Pseudobagrus Blkr. Pinnae dorsales duae, anterior radiosa, pos- 

 terior adiposa. Dentes maxillis et vomero-palatini parvi , acuti, vomero- 

 palatini in vittam transversam continuam , inframaxillares in vittam 

 simplicem dispositi. Cirri carnosi simplices 8. Oculi cute cephalica 

 toti velati. Pori mento in seriem subsemilunarem dispositi. Nares 

 anteriores tubulatae, posteriores non tubulatae. Caput cute glandu- 

 losa et porosa tectum. Membrana interbranchialis profunde incisa. Mem- 

 brana branchiostega radiis 8 ad 9. Spina dorsalis anacantha. Cutis 

 regione postscapulari non villosa. Pinna analis elongata. Pinna cau- 

 dalis vix emarginata. 



De afbeelding van Pseudobagrus aurantiacus in de Fauna Japonica 

 laat in meerdere opzigten te wenschen over, wat de geaardheid des schovT- 

 derbeens, der zijlijn en de gedaante der vinnen betreft. Li den ver- 

 schen toestand schijnt de kleur meer naar het oranjeachtige over te 

 hellen. Het aantal borstvinstralen is bij mijne beide voorwerpen 1/8 en 

 niet 1''5, zooals in de Fauna Japonica. De heer §chlegel deelt mede , 

 dat de kigikjoo ook leeft in de groote rivieren van Satzoema, Koe- 

 roema en Higo en dat de Japanezen zijn vleesch voor giftig houden. 



