\ 



VAN INDie. 121 



fniacht lilj naar innige vereeniging mct^ naar ver- 

 zwelging iji hct wezen dcr Godheid : hij kan het 

 ligchaani, door hem als eene fchelp befchouwd, 

 welke de gecst raoet verbreken, cer hij zljne wie-. 

 ken kan uitrpreiden , dat ligchaam, door hem niet 

 vet gemest, maar met een weinig rijst, met eenige 

 vruchten, die zijn land hem in overvloed biedt, 

 fpaarzaam gevoed, gcreederijk verlaten, om in een' 

 der tallooze hcmclen , die zijne Goden hem bieden , 

 liimmer gekende genocgens te fmaken. 



Zljne Goden? vvat zie ik? verdwijnt op dezen 



naam het geheele zoo lagchende tafcreel, hetvvelk 



ik poogde te fchetfen? brengt mij dit woord de 



reeks van gruwelen , van onreinheden , van onmen-r 



fcheUjkheden , van werkingen des treurigften bijge- 



loofs voor den geest , waaraan Indie , helaas 1 nog 



ten prooi is? Jal bij hct denkbeeld aan Indie's 



tegenwoordigen godsdienst taant de liefelijke glans 



zijner deugden, verdwijnen de bloemwaranden zijner 



pol'zij, de heilzame lusthoven zijner wijsbegeerte, 



en verrijst een geheel ander Indie ^ geheel andere 



jnenfchcn en voorfchriften voor ons oog, dan die 



wij tot hiertoe befchouwden. Wij zien flechts bekr 



kcneelen , die de wegen naar de tempelen bedek- 



ken, en zelfskwellingen van het afzigtigfte bijgey 



loof. Dan, ik gevoel te zeer, dat ik van uwe 



toegevendheid , Geachte Hoorders ! reeds te veel 



heb gevergd: hct veld, dat zich hier voor ons 



opdoet, hocwel minder bcvallig, is te ruim en te 



vruchtbaar aan opmerkingen voor de gefchiedenis 



H 5 de? 



