^ J 



128 OVER OSSIANS 



dapperlieid der oude Germaanfche en Britfche krijgs- 

 helden eeiiwen lang voortgeleefd in den mond der 

 zangers; de omwentelingen , in Duitschland onder 

 KAREL DEN GROOTEN voorgcvallen , dcdcn liaar al- 

 lengskens in vergetelheid wegzinken : en het dood- 

 vonnis, door koning eduard den eersten over 

 alle de Wallifche bjii'den uitgelproken , verdelgde 

 met de'nen flag de eerwaardige overblijffelen der 

 Britfche aloudheid , weleer door eene reeks van 

 •gellachten herhaaid en bewonderd. Maar al 

 het geweld der domheid en der dwingelandij was 

 niet in ftaat de kroon der onfterfelijkhcid aan den 

 heerlijken zanger te ontrukken , die eens aan 

 de laatfte aflcomelingen van den Celtifchen volks- 

 ftam de zeden , de deugden en den edelen zhi 

 banner vadercn vermelden zou, Het is waar , 

 ossian's uitmuntend dichtvermogen bleef in een 

 vergeten , onaanzienlijk hoekje van Schotland^ vijf- 

 tien honderd jaren lang, onbekend aan de wereldj 

 het vverd door niemand vereerd , door niemand toe* 

 gejiiicht , dan alleen door zijne ftamgenooten , de 

 erfgenamen van den Celtifchen geest, en Celtifchen 

 Bioed. — Doch ossian was te groot , om langer 

 verborgen te blijven. In de laatfte helft der vorige 

 eeuw redde macpherson's onvermoeide vlijt en 

 ijver zijne werken van den ondergang : en de ver- 

 taling , door hem bezorgd , vermeesterde weldra de 

 aandacht en bewondering van geheel Europa. Er 

 verhieven zich hier en daar wel eenige ftemmen 

 vol van bedilzucht en twijfeling, tegcn de echtheid 

 en den alouden oorfprong des dichters. Maar t^ 



ver- 



