',VANINDI^. 105 



boveii CHivEN verhsvcn, (natnelijk volgens dc lee» 

 der Vischnoeisten). God is vrij, onafhankelijk en 

 alles; hij bevat het Noodlot in zich zelve. Zondc? 

 eigenfchappcn , ruimte of tijd beftaande , is God 

 allddn onveranderlijk. Er vvaren gecne andere we- 

 zens: hij befchouwde zich zelf in zijn Wezen ; uit 

 dit gczigt werd de begeerte of de wil tot fcheppen. 

 geborcn, en de werking derzelve is het Noodlot*- 

 God is , in we^rwil der ligchamelijke gedaante , 

 door hem zeer dikwerf aangenomen , toch^boveiv 

 het zinnelijke vcrheven. 



Ook MENOu's wetboek erkent nog Gods l^^dnheid.^ 

 SoNNERAT dcelt ons mt de latere boeken der Bra- 

 mnen de volgende fpreiiken mede : „ God , onein- 

 „ dig kleiner dan een ftofdeeltje , is oneindig grooter 

 ,^ dan het Heelal. Ziet gij de ftralen der maan in 

 ^ het water? zij danfen, door de beweging.der ba- 

 ,, ren; doch de maan blijft onbewegelijk aan het 

 „ ruim der Hemelen. De ftralen zijn het ge- 

 5, fchapene, dc Maan is de eeuwige Schepper." 

 Men ziet hier het gevoelen der uitjlraling aller 

 dingen uit God, en terugkeering tot hem, in zoo 

 verre zij zuiver gebkven of weder gcreinigd zijn , . 

 een gevoelen , hetwelk zeer diepe wortelen niet^ 

 flcchts in de Indifche , maar ook in de geheele Oos- 

 terfche, ja latere Griekfche vvijsbegeerte gefchoten 

 heeft, en reeds in het wetboek van menou regecrt. . 

 In het heldendicht Mahabharat vinden wij dezelfde 

 of eene gelijkfoortige leer. „ Alles," wordt daar 

 gezegd , „ hangt van God af , gelijk de paarlen van 

 „ de fnoer, Hij is het eeuwige zaad der Natuur. 



G 5 „ Ge- 



