VAN INBie. 9^' 



y, Immers de vroiiw is de we^rhelff des' tnatis , de - 

 ^ innigftc der vriendcn , de bron van alle heil , de 

 „ wortel, waaruit de iriaii nog redding ontvangt na 

 ^ den dood; vriendin i^' zij voor den eenzamen- 

 5, door zoete gefprekken; zlj vermaant tot oefcning 

 ^ van pligt als vaders, en troost in 't onlieil als 

 y, moeders. Sterft de vrouw het eerst, zoo wacht 

 iJ'zlj ginds den gelicfden : docli tr<?ft het (lerflot 

 i^ den man , zoo volgt zij gewillig hem na. Daaf-^ 

 „ cm, 6 koning! wordt lioogelijk het echtverbond 

 ,^ begeerd, omdat de man zijne gade bezit in deze,^ 

 „ en in de volgende wereld. Is niet de zoon het even-*" 

 „ beeld des mans? Daarom achte de man haar alS' 

 „ moeder, die de moeder zijns zoons is. Den va^? 

 „ dcr vcrheugt het, gelijk ♦de Hemel de zaligen 

 ^ verblijdt, wanneer hij den zoon, uit zijne vroiiwe 

 ,', gcboren, als in den fpiegel zijn afbeeldfel ziet. 

 5, Al wordt de mensch door zielefmart en ziekte 

 „ gefolterd, hij verheugt zich over zijne gade, ge-^' 

 ^, lijk de bron den verfmachtenden laaft. Wanneer 

 „ het kind , dat op den grond heeft gefpeeld , nu 

 ^ opftaat, en zich windt om de knieen des vaders, 

 5, 6 fpreek ! waar is een hooger gehik ? En vvaarom 

 ^ dan verfmaadt gij den zoon , die u vol liefde , 

 y, maar van ter zijde , aanfchouwt? Zorgt niet de 

 „ vogel zelfs voor zijne eijeren, en wacht zich, 

 „ die niet te verbreken? En gij, die het Regt 

 y, kent, gij verlaat iiwen eigenen zoon? Geen 

 5, zacht gcwaad, geene teedere vrouw, geen koele 

 ^ ftroom bij zomerbrand ftreelt het gevoel zoo zeer , 

 „ als de mollige omhelzing van uw kind, Zie hier 



G a „''dcH 



