96 OVER DE BESCHAVING 



,, diep erbarmen, zoodat hij al klagend dus iiit- 



j, brak: Als ik mijne vrienden, 6 Krischna I dus 



5, driftig ten ftrijde zie (laan, dan fmelt mij hef 



yy hart in den boezem, mljn aangezigt verbleekt en- 



^ verkwijnt , eene huivering rilt door mijn binnenfte , 



^ en mijn hair rijst te berge ; mijn boog ontzinkt 



^ aan mijne hand, mijne hand verdroogt aan mijn 



„ hgchaam. Mijne knieen knikken, eene duizeling 



y, beroert mijnen geest, en ik zie niets dan onza- 



^ lige voorteekens, Na den moord mijner magen 



„ in de hette des Ilrijds is voor mij geen heil 



y, meer te vinden. Neen , Krischna J geene zege- 



^ praal wensch ik , geene vreiigde , geen koningrijk. 



„ Wat is toch koningrijk , wat is rijkdom en vreugd 



„ en het leven , wanneer zij , om welke wij kow 



^ ningrijk, rijkdom en vreiigde begdren, het leven^ 



y, niet achten, en tegen ons gerust ftaan ten ftrijde? 



^ Leermeesters , vaders en breeders , zonen en 



5, grootvaders , oomen en neeven en kleinzonen , en 



^ andere dierbare magen! neen, voor het gebied 



„ der drie werelden zou ik hen niet verraden^ 



^ 6 godlijke vriend ! al zoeken zij mijnen dood ; zou 



^ ik het dan doen voor deze nietige aarde ? Zouden 



^ wij gelukkig kimnen zijn na den dood onzer 



„ bloedverwanten ? Al mogen ztj het niet zien, 



„ door hebzucht verblind , zouden wtj hen daarom 



5, navolgen, en niet afftaan van de zware misdaad- 



„ der verdelging onzer ftamgenooten? Wee mijl 



„ ik zou hen dooden , die mij in den bloede be^ 



^ ftaan? 6 Neen! het ware mij liever, weerloos, 



„ x& fneven door hunnen gewapenden arm.'* 



„ Dus 



