VAN INDie. ^ 



Met zal u 5 M. H. gewis niet onaangenaam zijn , 

 0en ftaaltje der aloiide poezij te liooren. Verlchoont 

 inij , dat ik , natuurlijk geheel onbedreven in Indid's 

 heilige taal, u niets anders leveren kan, dan de 

 pvergieting eener vertaling van den kundigen fre-. 

 DERiK scHLEGEL, uit dcszclfs wcrk ovcr de taal 

 en %vijshdd der Indianen. Hct cerst gekozene ftuk 

 is uit eene Episode van het heldendicht Mahabha^ 

 fat 9 ook afzonderlijk door den geleerden wjlkins^ 

 in het Engelsch vertaald , de Bhagevat Gita. Het i^ 

 een tafereel der afgrijsfelijklieid van den burgeroorlog, 

 Verb*eeld u, M. H. twee legers tegenover elkander 

 geplaatst , van bloedverwanten , die om de opper* 

 magt ftrijden. Orjoen , een lid van den ftam^ 

 wiens zaak de regtvaardigfte fchijnt , wordt door de 

 Godheid zelve , die onder den naam van Krischnou 

 of Bagavam mensch is gevvorden , befchermd. Beidq 

 ^itten, gelijk de Homcrifchc helden en goden, op 

 ^enen ftrijdvvagen , door witte rosfen getrokken j 

 daar ziet orjoen zijne bloedverwanten, die hem 

 het rijk betwisten, in flagorde tegenover hem ge- 

 fchaard; de vreesfelijke horens blazen, die het feiu 

 tot den flag geven. In zulk een geval is bij ons de 

 verbittering het feist; doch ho.ort den Indiaan, die 

 Toor dertig eeuwen leefde, . 



„ Orjoen overzict, met zijn' ftrijdwagen in het 

 ^ midden geplaatst , de twee heiren. Daar ziet hi) 

 ,, flechts vaders en grootvaders, oomen en broeders» 

 „ en neven, en ondervvijzers , en zonen, bloedvern 

 „ wantcn en weleer gemeenzame vrienden. Als nil 

 „ de zoon van kunti die alle zag, doordrong hem 



„ diep 



