14 OVER 1>E AFBEELDING 



„ hlj een' droppel gal op zijne dorre lippen afdrui^ 



^ pen van het vlammend zvvaard, hetwelk met de 



„ fnelhcid van den blikfem zijn geheele ligchaatn 



„ verviilt met de bitterheid van den dood. De^ 



„ ziel van den braven verlaat het ligchaam, gelijfc 



^ men eenen draad uit de melk haalt, en de ziel 



„ des goddeloozen als een doren , welken men uit de 



j, wol trekt, Zelfs nog in het graf , wanneer de 



„ Engel des Doods het ligchaam met zljne ijzereti 



„ keten aanraakt, dan fcheiden de beenderen des- 



„ braven zich zachtkens van 66n; de dauw, die 



5, afdmipt van den troon des Allerhoogflen , ver*. 



„ kvvikt gedurig zijne asfche; terwijl het ligchdam 



„ des goddeloozen tot ftof valt, gelijk eene kruik, 



5, die met gcweld verbrijzeld wordt , en de verte* 



„ rende worm, die bij zijn leven aan zijn geweten 



y, geknaagd had, zich nog vasthecht aan zijn ge* 



„ beente in het graf." 



Offchoon men de voortreiFelijkheid van de kunst-^ 

 Wjerken der Grieken met even veel regt zoude kun- 

 nen toefchrijven aan den aard van hunnen goden- 

 dienst , welke , als het ware , voor de kimst ge* 

 vormd wj;s, als aan de levendigheid van hunneix 

 geest en de weelderigheid hiinner verbeelding; ea 

 offchoon er wel geen grooter contrast kan gevon^ 

 den worden dan die ongerijmde en beuzelachtige , 

 fchoon altijd bevallig opgefierde verhalen der oude 

 godenwereld en het eenvoudige Christendom; zoo 

 heeft men echter, ook in onze dagen, ontegenzeg- 

 gelijk weten te bewijzen, dat ook het Christendom 

 aan. alle vakken van kunst, aan welfprekendheid en 



po- 



