VAN DEN DOOD. 1$ 



poezij, aan fchilder- en beeldhouwkunst de verhc-r 

 yenfte onderwerpen ter behandeling even zoowel 

 oplevert als de godendienst der oude Grieken en 

 Romeinen. 



Eene andere vraag is het , of men niet wel eens 

 door gedrongene uitleggingen , door bijgeloof en 

 dweepzucht het Christendom aanleiding heeft docn 

 geven om den goeden fmaak te bederven, en hier 

 of daar aan eenig vak van kunst eenen gevoeligen 

 fchok toe te brengen. De gefchiedenis der fchoone 

 kiinftcn toont dit op meer dan eene plaats ten 

 duidelijkfte aan , en zij , die zich vooral in dit op- 

 zigt voor het Christendom in de bresfe ftcllen, 

 zullen in het erkennen van deze waarheid een vva- 

 pen te meer vinden , om de aantljgingen van voor- 

 ingenomene kimflenaars te beftrijden. 



Deze aanmerking heb ik gemeend , te moeten 

 laten voorafgaan, om het regte oogpunt aan te wij- 

 zen, waaruit men de aanleiding moet befchouwen, 

 welke latere kunftenaars gekregen hebben, om den 

 Dood onder het zinnebeeld van een rif voor te 

 ilellen, tot de ontwikkeling v^aarvan ik thans overga. 



Zoo vol als de fchriften der oude wijsgeeren zijn 

 van de verfchillende gevoelens omtrent zuiver on» 

 fterfelljke zielen, zoo zelden fpraken daarvan de 

 inorkonden des Christendoms; doch de Christeneni^ 

 vjqI verre van in de verklaring van de leer der op* 

 ftanding de fchoone vergelijking te volgen, dat de 

 f.aadkorrel , welke in de aarde geworpen wordt , daar 

 ilerven moet , en dat het graan , dat gemaaid v^ordt , 

 niet dat is-, Jietw£lk gezaaid is, gaven eene gedwon- 



ge- 



