i6 OVER DE AFBEELDINO 



gene uklegging aan verfcheidene andere uitdmkkin- 

 gen. De mensch wilde de geftalte , in welke hij 

 hier op aarde geleefd had, ook behouden, niet al- 

 Icen in hct graf , maar ook in een toekomend leven. 

 De flille graven der Christenen werden nil de be- 

 waarplaatfen der heilige lijken, welke daar het iiur 

 afvvachteden , dat de flemme des AUerhoogften c^ie 

 zelfch ligchamen op nieuvvs zou bezielen. De lij- 

 ken en geraamten van godvruchtige geloofshelden , 

 nog de teekencn dragende van den heldendood , waar- 

 mede zlj ; hun geloof bezegeld hadden , werden nu 

 nog des te heiliger en eerbiedwaardiger in de oogen 

 der geloovigen. Men beijverde zich dezelve te 

 zien, men (lelde ze in het openbaar ten toon; won- 

 deren zelfs werden er door deze ziellooze overblijf- 

 fels der Heiligen verrigt. Terwijl dus de Grieken 

 en Romeinen geen grooter ongeluk of gevoeliger 

 flraf kenden, dan om beroofd te wordcn van de 

 vreedzame rust in den fchoot der aarde , werden nu 

 op deze wijze geraamten en beenderen iiit hunne 

 ftille rustplaatfen te voorfchijn gehaald, en meer en 

 meer het voonverp van de opmerking en den eer- 

 bied der menfchen. 



- • En geen wonder, dat op die wijze, in de eerfle 

 tijden van het Christendom , een half ontvleescht 

 ^eraamte, waaraan de wormen knaagden, als het 

 gewone zinnebeeld van den Dood gebruikt werd(i2)5 

 hetwelk echter al fpoedig door een weinig meer 

 befchaafde kunftenaars, die zich aan het affchuwe- 



lij- 

 {\x) lAt MiLLiN, Diet, de la fable, Moru 



' '■.' * 



