VAN DEN DOOP, ^3 



^ dezdve , dan moet voorzeker de Dood al "-het 

 4,-.voordcel in den (Irijd hebben ; want vooreerst b 

 „ hij zoo mager, dat eene regenbui van pijlen van 

 „ allc kanten hem zoude misfcn, of door het lat- 

 „ werk van zijne ribben heenvliegen , zonder eenig^ 

 5, van de levensdeelen te raken. Zij kunnen hem 

 f, nict kreupel fchieten, door eenen band.te won^ 

 9, den ; zij kunnen hem niet doen dood bloedeU 

 y, door eene flagader te rakeii, noch het zenuwge? 

 „ ftel door de vergiftigfte pijlen vergiftigen; en tert 

 „ tweede is het onmogelijk , den Dood te dooden ^ 

 ^, zonder hem t^t het Icven te hrengen." 



Hetgeen hier fpottenderwijze wordt aangemerkt 

 over het voordeel , dat de Dood in den ftrijd zoude 

 hebben, daarin is de fchrijver meer met zijne luim 

 dan met zijn oordeel te rade gegaan: want juist 

 dit was het, hetgeen de fchildcr bedoelde, die al- 

 dus zijn oogmerk volkomen bereila heeft. Maar ik 

 ben het geheel met den bekwamen en verdienfte- 

 lijken Engelschman ecns , dat het ongerijmd is, 

 krachten te doen uitoefenen door een wezen, dat 

 volllrekt de werktuigen mist, zonder welke zich 

 eene zoodanige werkzaamheid niet eens denken.laat* 

 En wanneer men verder in aanmerking neemt, dat 

 de Dood nict andcrs dan een ontkennend (jiegatif^ 

 denkbeeld is, zoo zal men van zelve moeten be- 

 tkennen , dat eene voorflelHng van dit denkbeeld 

 <onder de gedaantc van een flellig werkend wezen ^ 

 nit deszelfs aard flrijdig met de waarheid moet zijn* 

 Met dat al is het niet te ontkennen, dat deze af- 

 ling van den Dood, eens aangenomen zijnde, 



B 4 ii^ 



