VAN DEN DOpD. a? 



niaal petronius (19) ons zoo fraai heeft afgc-, 

 jfchilderd, liet zijne dischgenooten een van zilver 

 gemaakt geraamte zien, om hunnen eetlust op te 

 wekken. „ Ziet," roept hij uit, met eenen vollcn 

 beker honderdjarigen Falcrner in de hand , „ ziet , 

 „ yrienden, .de. wijn Iceft langer dan de mensch; 

 '„"nog eenige o'agenblikken , en alles is weg; haasten 

 „ wij ons te leven, baden wij ons in den wellust 

 5, des Icvcns, want wij leven maar eens, en haast 

 j', is alies uit." (20) 



V Ziedaar dan de he^rlijke grondbeginfelen , tot 

 weUvC de aandoeningen , door het gezigt van een 

 geraamte te weeg gebragt, aanleiding kunnen ge- 

 yen : ziedaar de grond dier buitenfporige leer , wel- 

 ke , met al den verleidelijken tool eener dartele 

 verbe elding opgefierd , door zoo vele dichters in 

 launne anderzins onfterfelijke werken is voorge- 

 lleld. Het is evenmin mijn oogmerk, om hier den 

 ftrengen zedemeester uit te hangen, als ik er af- 

 keerig van ben, om dankbaar alle de genoegens 

 dezes levens te genieten ; maar ik wil alleen te 

 kennen geven, dat deze verleidelijke leer zelden 

 liinnen de behoorlijke grenzen wordt bepaald, en 

 te dikwijls verbasterd in den liefdeloozen levensre- 

 gel: „Leef, (lerv'ling, voor u zelven, en ken geeix 



„ an- 



(ip^ Of wie anders de fchrijver moge zijn van het 

 Satyricon , onder zijnen naam bekend, volgens fommigen 

 een Napolitaan, die in de derde eeUw geleefd heefc. 

 Zie BjoRNSTAUL, ^eizc door Europa^ I. bl. ^^6. Volgens 

 WURMAN, en anderen, was hij een fchrijver uit de tijdea 

 Van NERO. 



(20) Pecron. Cap. 3^. 



