VAN DEI^ DOOEf. 2p 



beeld der vernietiging van ons aamvezerr blj ledcr 

 gevoelig mensch treiirigheid verwekt, zoo het niet 

 verdreven wordt door de opwekking tot leven en 

 genieten; en, fchdon ook de Epicuristen deze fi:el* 

 ling , dat de Dood het einde van alles is , geloofden 

 gefchikt te zijn, om ons gerust te ftellen voor de 

 gevolgen van den Dood, en anderen dezelve troost- 

 rijk vonden; wanneer eens ieder mensch zich zel- 

 ven ondervraagt, hoe hij door het denkbeeld wordt 

 aangcdaan, dat na den dood alle dmgen ophouden, 

 en dat ons beftaan met onze laatfte ademhaling ge- 

 heel verdwijnt, wie zal dan niet moeten bekennen, 

 dat deze gedachte zijn hart beklemt? en wie zal 

 zonder moeite tot de bekentenis komen : geheel zal 

 ik fterven, en van mij zal niets overbhjven dan Itof 

 en asch (22). Zoo is dan de voorftelling van den 

 Dood, als de flooping van ons beltaan, gefchikt, 

 om de vrees voor den Dood meer en meer op te 

 Wekken en te verfterken, en daar, volgens het ge- 

 voelen van groote wijsgeeren, deze vrees de vaste 

 gronden van alle burgerwetten omverwerpt , zoo 

 moet de wetgever zich tegen derzelver iiitbreiding 

 altijd ten fterkfte verzetten. En waar fterkere drijf- 

 veren van eer, pligt, vrijheid- en vaderlandsliefde 

 deze vrees voor den dood hebben weten te over- 

 winnen, welke wonderen zijn daar niet te weeg 

 gebragt? Daardoor hebben drie honderd Spartanen 

 hun bloed vergoten bij de engte van Ther?nopylae ; 

 daardoor prijken de gefchiedrollen onzes vaderlands 

 inet de namen van zoo vele Edelen , wier groote 



zie- 



(22) Zie MERIAN; t. a. p. 



