4^ DE GRIEKEN DER 



te Sparta en te Athene^ zuUen wij den Woei van 

 den Griekfchen volksflam zoeken? Toch niet in 

 Tkracie Q.n Macedofiie ^ waar de veldheeren van 

 ALEXANDER, met lict blocd van zijn geflacht be- 

 vlekt, iich dien gevaarvellen troon betwistten, en 

 alwaar een vorstenflam zich vertoont, met alle de 

 ondeugden van het toenmalige oosten befraet (9)t 

 Gf zullen wij onze oogen op het Achahch bond- 

 genootfchap rigten? Kort was de flikkering van 

 dit verbond: eerst door Rome^ als werktuig tegen 

 Macedonie gebezigd , doch weldra aan hare heersch- 

 zucht opgeofFerd. De zoo vaak bezongene vrijheid- 

 verklaring der Griekfche fteden (lo), na de neder- 

 laag van den tweeden phtlippus, door quintus 

 FLAMiNiNUS ,' - was het overtuigendst bewijs , hoe 

 weinig vrees de vrijheidsmin der Grieken aan de. 

 beheerfcheres der wereld inboezemde. De gefchie-^j 

 denis heeft ons uit dezen laatilen kampflrijd alleen3 

 de namen van akatus en philopqsmen behouden, en 

 zoo reeds de oudheid dezen den I a at ft en der Grieken 

 iidemde, zullen wij dan van hen, die na twintig 

 c€uwen denzelfden grOnd betreden, zijne deugden, 

 of 'die ztjner voorouders kunnen vorderen? 



Niets is ontzettender , niets overtiiigt ofts ipeet 

 van die opvolging van grootheid en vernedering bijr, 

 4e'Volkeren, dan het ftilzwijgen der gefchiedenis ; 

 over Griekenland na de verovering van Corinthe, 



Het 



(9') Zoodanig waren de regeringen van cassander en 

 LYsiMACHUs , beidc veldheeren van Alexander. 



(10) Deze vrijheidverklaring is vooral in de Lihert^ 

 Iran Thompson met vee| ophef bezongen. 



