VAN I N D I C. 85 



^eeds eeiiig denkbecld koestcrdcn ^ . was echtcr- de 

 gemcenfchap dcr volken *, en de onbenevekle vvercld- 

 burgerlijke geest nog niet tot die hoogte geftegen, 

 dat zelfs zulke manncn een overzigt des geheels 

 konden Icveren ; gelijk een iselin , een herder en 

 gedeeltelijk een heeren in onze tijden Irebben ge- 

 daan. Het zij echter verre van ons , daarom de 

 nieuweren te verhefFen boven de ouden. Hoe on* 

 metelijk zijn toch de vorderingen der aardrijkskunde , 

 Van dat regter oog der gefchiedenis niet geweest? 

 Hoe armoedig was deze niet, zelfs in de fchitte- 

 rendfte tijden der oudheid! En hoe vele hiilpmid- 

 delen heeft niet die zelfde achttiende eeuw, welke 

 de gefchiedenis in het groot wijsgeerig begon te 

 beoefenen , in hare onvermoeide nafporingen van 

 landen en volken gevonden! Zij heeft een nieiiw 

 werelddeel uit den fchoot der Zuidzee zien verrij- 

 zen ; zij heeft vooral de reeds bekende volken 

 naauwkeuriger onderzocht , en met verbazing in het 

 oostelijk Azie eene nieuwe wereld van begrippen, 

 en verbeeldingskracht , en taalgeleerdheid ontdekt. 

 Indi'i^ dat welige land dcr zon*, door dit geftarnts 

 als troetelkind met de keur van fchatten en edel- 

 gefteenten , en voedende planten en kriiiderijen 

 begiftigd , dat Iridic, verrees ook voor het arendsoog 

 van eenen william jones en zijne waardige navol-r 

 gers , als eene geheel nieuwe mijn voor den onder* 

 zoeker van de gefchiedenis der menschheid, rijk in 

 kundigheden, in verheffingen des gevoels en def 

 phantafie, in wijsgeerige (telfels en gcvoelcns, dia 

 het waardig maakten met de onuitputtelijke fontein 



F 3 al* 



