}r4 DE GRIEKEN DER 



weg ^reven (41), Kon hij zijne gewaarwordingetf 

 doen ineenfmelten met die van den man, die hem 

 jn zijne reisbefchrijving ten hoogfte als een contrast of 

 als een Rhetorifche figuur , bij de tegenftelling vaji 

 vroegere grootheid en tegenwoordige ellende , gebrui- 

 ken kon; die echter, voor het verledene nederge^ 

 knield, het tegenwoordige fpoedig vergat, die zijne 

 goudftukken voor eenen opgegravenen Torsa , geens-^, 

 zins voor zijn lijdend hiiisgczin ten beste had; ein-^ 

 delijk 5 wat zal de Griek gevoelen , zoo er trots de 

 verbastering der eeuwen nog een vonk van het ge- 

 voel zijner vaderen in hem is ov^rgcbleven , wai>- 

 jieer hij de Frankcn zich zijne opgegravene Cam^er^ 

 of verroeste penningen met dezelfde fchraapzuch^ 

 ziet betwisten, waarmede de Spanjaarden elkande? 

 \ireleer de goudkorrel3 in de hutten der Peruanei^ 

 ontroofden ; en wanneer hij ^indeUjk de regering vai^ 

 een Christen volk bij den Sultan niet de genade 

 zijner landgenooten 5 maar die der overblijfTels der 

 QUdheid ziet vragen , en wanneer hetzelve , door op^ 

 regie zucht voor het [c}\oone hezicld^ gaarne eenige 

 honderde ftrijdbare Grieken onder de puinen van 

 het nietiwe Athene ziet begraven , indien flechts de 

 Turkfche kegels de ziiilen van het Parthenon ver- 

 fchoonden (42)' Want het is u toch alien overbe-; 

 icend, hoe, hetgeen door den tijd en de Ottomannei^ 

 gefpaard werd, de buit onzer Britfche naburen is g^-y 

 worden , en dat de marmers van Elgin , met fcheeps-j 

 ladingen naar de oevers van den Teem^ gevoerd, 



Q.i) Zie de Noten van Lord byron. 1 



(42) Deze gebeuneuis IsuitdeNieuwspapierenbekendi 



