134 OVER OSSIAN*S 



5, de winden hun vleugelen. In 't midden is fin-- 



5, GALS verblijf. Daar zit in het duister de held, 



5, de luchtige fpeer in de band. Zijn fchild , half 



„ met wolken omhuld , is als de verduisterde maan , 



„ wier eene helft nog fchuilt in de golven, daar 



y, de andere flaauw blinkend de velden befchijnt.'' 



„ Van rondsom verzellen den koning , zljn' vrien- 



^ den op nev'len gezeten. Zij liiist'ren naar Ul- 



5, lin's gezangen. Hij flaat de half zigtbare harp, 



5, en verheft de zwakke ilem. Malvina rijst op 



5V in hun midden, befchaamd en met blozende wan- 



3, gen, Zy verbergt haar' vochtigen blik, Komt 



9, gij zoo vroeg tot ons," fprak fingal, „ glj 



3, dochter van den edelen toscar. Trcurigheid 



5, woont in de zalen van Lutha. Mijn oude zoon 



3, is bedroefd. Ik hoor het koeltje van Cona fui- 



5, zen : dat eens uwe zware haarlokken ophief. 



3, Het zweeft door uw zaal , maar het vindt u niet* 



3, Het ruischt, met een klagend geluid^ door het 



,', wapentuig uwer vaderen. Vlieg , windje op uw^ 



3, ritfelende vleug'Ien en zucht op het graf van 



3, malvina ! Gindsch rijst het onder de rotfen , bi] 



3, Luthas blaaiiwenden ftroom. De maagden, die 



3, haar betreurden , zijn reeds van de graffte^ ge- 



„ fcheiden. Gij windje treurt daar alleen ! '* 



3, Wie komt daar gindsch uit het westen , op 

 „ duistere wolken gezeten. Zijn graaiiwe benevelde 

 „ trekken omzweeft een lieflijke glimlach. Hij leunt 

 „ op zgn luchtige fpeer , Malvina ! zie ,' 't is uw 

 „ vader." 

 33 Waarom beflraalt ge," dus fpreekt hij^ „ zoo 



„ vroes 



