ff 1ft H tl A T H O N. 143 



& hoofdtrekken en de bonding des beelds mogen 

 Homcrisch wczen: bet gebruik dat ossian daarvan 

 gemaakt heeft, is oneindig edeler en trefFenderj 

 want bij homerus was bet flccbts eene opfiering 

 des verbaals; bij ossian de taal eener gefcbokte 

 ziel , die treurt om bet onbeil eens vijands. En 

 bet zij tot eer gezegd der natic , wier daden bij 

 bezingt ; bet menschlievend gevoel , dat den dichter 

 bczielde, was bet algemeene gevoel. Men vindt bet 

 overal in zijne zangen weder, en bet vertoont zich 

 00k bier bij bet flot des verbaals op de beminne- 

 lijkfte wijze. De belden, die ossian omringen, 

 eerbiedigen bet vaderlijk gevoel van den ongelukki- 

 gen LARTHMOR. Wanncer de grijze koning uit z*y- 

 nen kcrker verlost en op zijnen troon berfteld 

 wordt , tracbt men bem te doen gelooven , dat 

 UTHAL bet viiandelijk wraakzwaard ontkomen is. 

 Niemand boodfcbapt bem bet fneuvelen des jonge- 

 lings; want men gevoelt, dat zelfs een diep belee- 

 digd en misbandeld vader nog troosteloos zijn kan 

 over bet verlies van eenen onwaardigen zoon. Eerst 

 toen op den vierden dag de Caledoniers naar Sehna 

 terugkeerden , en larthmor ben onder Bardenge- 

 zang naar bet ftrand begeleidde, toen zag bij bet 

 graf van zijnen zoon op de beide van Rothma^ en 

 de gedacbte aan uthal rees op in zijne ziel. 



„ Wie mijner belden rust daar," diis fprak bij, 

 ^ Hi] was , zoo 't fcbijnt , een koning der menfcben. 

 „ Was bij in mijne zalen beroemd , voor dat uthalS 

 „ overmoed oprees ! Gij zwijgt, o Berrathons zo^ 

 ^ nen, Ligt de vorst der belden in 't fiof? Mijn 



,, bart 



