DIJ DEN DOOD HUNNER KINDEREN* l6g 



yt dat damn de hoogfte vaderlijke fmart met de 

 5, voorzigtigheid van den echtgenoot, en de gema- • 

 5, tigdheid van den wijsgeer verbonden, heerfchend 

 „ is." Elk opmerkzaam lezer zal buiten twijfel ook 

 dit oordeel als juist erkennen ; maar ook tevens toe- 

 flemmen, dat, wanneer men dit gefchrift alleen be- 

 fchoiiwt als" ten docl hebbende eene treurende 

 moeder van de hevige opwellingen en dwaze uit- 

 barstingen ecner overdrevene droefheid terug te 

 houden, hetzelve volkomen genoegzaam en geheel 

 doeltreflxind zal zijn ; maar dat , wanneer wij het 

 vergelijken met de vereischten te voren tot ware 

 vcrtroosting noodig , gevonden, hetzelve dan op 

 verre na geene zoo gunftige uitfpraak zal kunnen 

 vervvachten. Een kort overzigt van den inhoiid 

 dezes gefchrifts zal, zoo ik geloof, het best in 

 ftaat zijn ons oordeel hierover te wettigen. 



Hij begint dan met te zeggen, dat hem het be'» 

 rigt van dit overlijden zeer onverwacht ter ooren 

 was gekomen , daar de bode , hiertoe afgezonden , 

 hem ondcr weg gemist had; dat hem dit geval zeer 

 fmartte, dewijl het kind niet alleen de eenige, door 

 zijne vrouw lang gewenschte dochter was, maar 

 hetzelve ook in aanleg van vcrftand en hart alle 

 vereischten van menschlievendheid fcheen te bezit- 

 ten. Hij vindt het dus (Cap. 3) billijk, dat de 

 herinnering aan hetzelve bij hen bewaard blijve,, 

 dewijl dit zeer wel zonder fmartelijke droefheid kan 

 plaats hebben. Hij verzekert hierop (Cap. 4), dat 

 de gematlgdheid in het betoon van droefenis , bij dat 

 geval door zijne vrouw bewezen, veler bewonde- 

 . 11* M ring 



