- r BIJ DEN DOOD HUNNER KINDEREN. I73 



hebben, wat velcn trachten te beweren , dat er 

 nergens en geheel niets kwaads voor de afgeftorve- 

 nen beflaat. Doch zoowel de voorvaderlijke lesfeii^ 

 als de geheimzinnige teekenen der Bacchifche gehei- 

 pienisfen, die wij beiden bij onzc inwijding hebben 

 leeren kenneii, moeten u beletten zulks te geloo- 

 ven. Stel u veeleer voor, dat de ziel, onllerfelijk 

 zijnde , hetzelfde ondervindt , wat bij een' opgefloten' 

 vogel plaats heeft. De ziel toch, die langen tijd 

 <zich in het ligchaam opgebouden, en door veelvul- 

 digcn omgang aan de aardfche dingen is gewoon 

 gcworden, verlangt, even als een tamme vogel, 

 ook weder naar bare kooi terug, wanneer zij oolc 

 al door den dood is vrij geworden, en laat zicli 

 met afhouden van zich door veelvuldige nieuwe 

 geboorte^i in de aardfche neigingen en lotgevallen 

 te verwikkelen. Want dit befchouwt hij als het ergfte 

 -bij den ouderdom , dat deze de ziel" kromt en neder- 

 buigt naar de aarde, zoodat zlj die kromming be- 

 hoiidt, en nimmer haren vorigen ftand herneemt; 

 tervvijl daarentegen de ziel van den jeugdigen mensch , 

 die deze aardfche banden fpoedig verbreekt , uit hare 

 zachte en langzame buiging fpoedig tot den Oand 

 terug keert , welken hare natuur vereischt ; even 

 gelijk een pas gedoofd viiiir fpoedig weder ontbrandt. 

 Hij befliiit dus hieruit , dat zijne dochter, juist de- 

 wijl zij zoo vroegtijdig geftorven is, zich in beteren 

 Hand dan hier op aarde , en zelfs beter dan wanneer 

 zij langer geleefd had, bevindt. 



Ditzelfde, zegt hij eindelijk (Cap. 11) blijkt nog 

 duidelijker uit de voorvaderlijke gewoonten, volgens 



M 3 . Wel' 



