ISLAMISMUS TOT HET CHRISTENDOM. •053 



dat de belljders des Evangcliiims in de Christelijke 



wereld ter vereering van hunnen hemelfchen Vadcr 



en hunnen Heiland ter gewijder plaatfe bijeenroept, 



is in de ooren van den geioovigen Muzelman tot 



afgrijzen; de gczangen ter verheerlijking van God 



en Zijnen Zoon mogen op de plaatfen, waar de 



Turken in grooten getale wonen, niet uit de ruime 



bbrst luide Gpftijgen, en daar alleen, waar weinig 



Mohatnmedancn him verblijf houden , zoo als op de 



eilanden van den Archipcl^ of in de Vorstendommen 



van Moldayie owWallachye^ warden deze onteerende 



bepalingen met minder ftrengheid gehandhaafd, en 



genieten de Christenen in hunnen Hclotcn - ii^^t 



€enige verademing (9), 



Do eh 



Turksch ce fpreken , met bitsheid toe; „ Spreek toch 

 ^ maar plat Turksch I omar verbood hec geleerd oiider- 

 ^ wijs aan de Christenen om dezelfde reden, waarom 

 ^ Keizer julianus zulks eertijds deed," een gezegde, 

 dac de beste yerklaring van de gemelde wet des Khatifl 

 bevat. Deze geest van vijandfchap ftraalt zelfs door ia 

 nietsbeduidende kleinigheden. Zoo mogen b. v. de Jo- 

 den, die Abraham, of de Christenen, die jozef heeten, 

 hunnen naam niet ibrauim en jussuf fpellen, zoo als dez^ 

 Aartsvaders in den Koran genoemd worden, maar ab^ah 

 HAM, of EBRA'iM, jussiF , of jossEF. pit vooroor^eclA 

 woog zelfs in de Ottomannifche ftaatskanfelarij nog in de 

 laatfte fijden zoo zwaar, dat Keizer JozEf de tweede in 

 ^lle brieven , aan hem gerigt , niet , even als de Islamic 

 tifche Vorsten van dezen naam , jussuf, maar telkens 

 jusEPPE genoemd werd. 



(9) Er is maar ^^ne afdeeling der Christelijke Kerk, 

 orotrent w^lke de Godsdiensthaat der Mohammedaneh 



H 3 2fch 



