R 





150 HOLLANDS ROEM, 



Daar werp ik nook mijn' blik, langs kerkwand en altaar.. 

 Of 'k word in ^^t bevend hart een edle drift gevvoar; ' 

 Zij nisten diiv , die eens voor Hollands glorie waakten : 

 Zij nisten daar, die eens voor kunst en wijsheid blaakten: 

 Nooit flaat mjjn hand het ,boek van 's lands gefchiednis op , 

 Of de ecrzilcht prikkelt mij, de geestdrift ftijgt ten top; 

 Ik 2Qek geen helden bij de aloudheid. .— In die bladen"\ ,^ 

 Kan ik me aan heldentrouw op eigen grond verzaden. 

 Ik zoek geen "wijsheid flechts bij vreemden. — Zulk een fchat, ., 

 Vind, graaf ik uir t^p Mijn, die Holland zelv* bevat. 

 'k^Behoef de nedrigheid , noch de eenvoud der Spartanen^ ., 

 Om 't jeugdige gemoed den weg der deugd te banen. 

 Der vadren vaste geest , hun moed bij 't wislend lot, 

 Hun onverwrikbre tjrouw, hun rein gelpof aan God, 

 Hun flille eenvoudigheid, door fchat noch rqem ;e lloreo, 



f . ■ -/*■'..< 



, - ... - ■ — ib 



Kan, meer dan Sparta's deugd, de ziel tot braafheid fporen.^ 

 Mijn vrienden! llaat pj ooit bij dit bewustzijn ftil^ 

 Dan zeker gloeit in 't hart, ook de onverwril^bre wil, 

 Om langs denzelfden weg, langs 't eigen pad dier braven. 

 Den roem van 't vaderland met vasten geest te ftaven. 

 Waar ooit die wil ontbrand' — hier in deez' heilge ftad. 

 Door Hollands trouw bewaard, niet Hollandsch bloedbefpat, 



Waajr 



