HOLLANDS R O E M#i 15* 



Waar elke voetflap ons aan d'ouden roem doet' denken; 

 Waar zoo veel deugd en moed ons nog herinn*ting fchenken: 

 Hier, waar naar bangen llrijd met pest en hongersnood, 

 Bij 't woeden van den krijg, in 't aanzigt van den dood, 

 Der vadren wil en kracht niet wisten van bezwijken, 

 Maar nog op veegen wal mojgt met den lauwer prijken: 

 Hier, waar als prijs voor deugd, voor trouw volbragten pligt, . 

 Minerv' als fchutsgodlu, haar\ tempel heefc gelticlit; 

 Hier, waar geleerdheid met de kostbre kroon mag pralen, 

 Waarbij-der vorsten kroon noch Diadeem kan halen, 

 Hier voelt men dat de drift met dubblen gloed ontbrandt, 

 Bij *t denken aan den roem, aan de eer van 't vaderland. 



Mistrouwt den mensch , die nooit, waar hij ook werd geborcttj 



Van vaderlandfclren grond den lof en roem doet hooren* 



Die nooit op.eigen haard, op eigen huisgo6n roemt, 



Maar dweepend , vol van.waan, zich. wereldbiirger noemt. i 



Mistrouwt hem ; want zijn hart kan aan geen hart zich binden; 



Hij leeft niet voor *t geluk , hij kan 't geluk nooit viilden ; . 



Het ouderlijke graf is hem geen aandacht waard, 



Geen toefplaats zijoer jeugd , diQ hem verrukking baart : 



Ceca 



