i86 OVER DE TROOSTGRONDEN DER OUDENj 



geerte en ftrenge redenen van dezen wijsgeer den ver- 

 anderden nero zoo zeer in den weg ftonden, dat 

 Iiij gretig eenc gelegenheid aanvatte, om denzelven 

 onder valfche beticlitingen iiit den weg te ruimen; 

 gclijk deze dan ook, in eenen vergevorderden ou- 

 derdom , op eene waardige wijze den aangekondig* 

 den dood geleden heeft (9). 



Onder zijne fchriften yinden wij vele , die als? 

 ;troostredenen kunnen befchouwd worden, als eene 

 aan zijne moeder helvia , wegens zijne iiitbanning 

 naar Corfica gefchreven, aantoonende de gelatene 

 wijze, waarop hij zich in zijn leed wist te fchik- 

 ken ; eene andere aan polybius , wegens den dood 

 zijns broeders, welk link ecbter onvolkomen is be- 

 waard gebleven ; en eindelijk eene aan marcia , 

 eene edele Romeinfche vrouw , en docbter van 

 AULus CREMUTius coRDUs , welke zich in het 

 jaar 35 onzer jaartclling van bet leven bad moeten 

 berooven, omdat hij als yijand der eenhoofdige re- 

 gering bij tiberius aangeklaagd was. Deze troost- 

 rede gaat ons bier bijzonderlijk aan, omdat zij ge- 

 fchreven is wegens het overlijden van haren zooii 

 METiLius 5 die reeds priester , gehuwd en vader van 

 twee kinderen was, welke hij bij ^ijn ilerven moest 

 achterlaten. 



(9) De onnoemelijke fcliatten door senega nagelaten 

 {hoQ. werden dezelve verkregen?) en de door hem op- 

 geftelde verdedlging van nerd's moedermoord mogea 

 ^cchter wel iets op 'swans braafheid afdingen. 



