/2l6 OVER DE VIJANDIGE BETRKKKING VAN HET 



de ftaatsregeling op het naauvvst, verbonden zijn> 

 en flechts ^(fn geheel zouden uitmaken, een rijk, 

 welks Oppcrlioofd zijnc vvaardigheid en zijne magt 

 aan God zelven te danken had, en die in deszelfs 

 naam als Hoogepriester en Koning tot zljn volk 

 ipreken , en als zoodanig hetzelve zoii beheeifchen. 

 Hoewel mohammed niet lang genoeg leefde, cm 

 dit phn geheel ten uitvoer te brengen, wij zien het 

 in de nituur van den Godsdienst gegrond, welken 

 iilj predikte, en de KhaUfen (of wat hetzelfde be- 

 teekent, de Opvolgers van den Profeet) drongen in 

 deszelfs bcdoehngen zoo volkomen door , dat zlj vol- 

 voerden wat hij onvoltooid had moeten laten. Het 

 was inzonderheid de tvveede Khalifa die door de 

 buitengcwone veerkracht van zijn karakter op het 

 Islamismus het merk drukte van opperheerfchapplj 

 en despotismus. fliertoe moest hij van zelve aan* 

 leiding vinden in de voorftelling van God, welke 

 de Koran behelst. Daar toch verfchijnt het hoogfte 

 wezen , bij alle -zijne barmhartigheid , als een ware 

 despoot, die in den zcvenden hemel op zijnen troon 

 gezeten, „de heerfchappij in handen heeft; Hij geeft 

 5, het rijk, wien Hij wil, en Hij neemt het wien 

 5, ?Iij wil. De aarde is Godes, Hij geeft ze ten 

 „ erve, wien Hij wil." Als dicnaars van zulk een 

 wezen, voelden de Khalifcn zich geroepen en ver- 

 phgt., hunnen Godsdienst krachtdadig iiit te breiden, 

 en befchouwden zij de overwinningen , welke kiuui' 

 krijgsbedrijven bekroonden, als het loon van hunnen 

 ijver. Dit denkbeeld van eene godsdienftig burger* 

 lljke ftaatsregeling heerscht ook nu nog in het Turk-, 



fche 



