302 OVER HET SCHOONE , ALS DEN BAND 



}?ad zij hem ook het gezigt onthouden, ja wien dc 

 bloote druk der hand, ligt meer dan de bewonde- 

 rende blik of het verrukte oor, het bloed onrustig 

 door de aderen jaagt. 



• Neen, het gevoel voor fchoonheid zij al een 

 zaad, dat, met vele anderen, in de menlcheUjke, 

 in zijne dierlijke natum' is ^uitgeftrooid , en , met die 

 alien dooreengewasfen , fomiijds verftikt vvordt of 

 verbasterd; naarmate dc akkcr door befchaving ge- 

 reinigd, door kennis en oefening wordt gemest en 

 toebereid, fchiet de heerlijke bloem hooger en hoo* 

 ger op, om hare eigcne gcur naar alle kant te ver- 

 fpreiden. Die geur, dit vermaak rust niet op gril- 

 len der mode , niet op denkbeelden van gemak en 

 genoegen, veel min op ijdelc praalzucht en grootsch* 

 lieid dezer wereld. Integendeel, het is zichzelven 

 volkomen genoeg; 6n doet — wel verre van d6 

 verbeelding aan te zetten, pm in begeerlijke droo- 

 men te weiden — toekomst en verleden , wereld en 

 ^lles vergeten. 



Niet, dat het iemand onverfchillig zou zijn, om 

 zoodanig zoet dagelijks te genieten. O neen , het 

 -eigen bezit der bronnen wordt door den vurigen 

 -beminnaar menigmaal gcrekend, zelfs voor den laat- 

 ften penning niet te duur gekocht te zijn, ook al 

 moet hij dien aan noodvvendige uiigaven onttrekken* 

 En meerder in vermogen, acht hij de aanraerkelijke 

 <fom aan een meesterfluk befteed als eene ver^ 

 pligte hulde, wier toebrenging flreelend is voor 

 ^ijn hart. Daarom ook Unit hij dien fchat geens- 

 ^iji3 yoor zichzelve weg; de kundige, de gevoe- 



11- 



