TUSSCHEN HRT ZINNELIJKE EN ZEDELIJKE, 305 



vrouw en moeder fchetst, of in andere heiligen der 

 kerk zoo vele Cliristelijke deugden vertoont. De 

 dichter doet ons hetzelve inzonderheid kennen, wan- 

 neer hij ons boeit aaa het fchouwfooneel , waar 

 deiigd en ftandvastigheid worstelen met het lot,i 

 waar de onbeftendigheid van al het aardfche ons als 

 met geweld ten hemel voert, en trouw of vader- 

 lands min voor geen tiran of volkswoede bukken,*' 

 Ja , vvanneer dan de waarhcid uit den eerst beklem-- 

 den mond, of ook de eindelijke rcgtvaardigheid desi 

 hemels, uit eene wolk van verwarring voortfchiet, 

 zoo trefr zij als cen vuurftraal ieder hart, en het- 

 algemeen gejuich breekt als de donder los. Ook 

 het siabat mater en andere verhevene zainenftellin-: 

 gen der toonkunst doortrekken ons hart met gods- 

 dienftige aandoeningen , en ontleenen hare fchoon- 

 heid' meest uit die bron. Doch , waartoe bij alle 

 deze bijzonderheden vertoefd ? Immers de Griek , 

 die groote kenner van het fchoone , befchouwde 

 hetzelve als onmiddellljk verbonden met het goede. 

 Plato z^%x.^ dat de gehecle wereld zou verlieven 

 op de waarheid, indien zij zich zigtbaar kon ver- 

 toonen. En inderda^d , heerscht niet de waarheid 

 zoo onbepaald in het rijk der gedachten , dat zich 

 geene fchoonheid buiten dezelve laat denken ? Wan^ 

 neer Rome's groote redenaar voor ons optreedt^ 

 en zijne taal het licht doet rijzen uit de duisternis , 

 gelijk de zon bij trappen de natuur verlicht, tot 

 dat alles in vollen dag voor ons ligt uitgebreid, 

 wie roept dan niet vol bewondering uit : hoe fchoon , 

 hoe onnavolgbaar fchoon ! Of vvanneer de gefchied* 



, V 5 ■ fchrij- 



