TUS5CHEN HET ZINNELIJKK EN ZEDELIJKE. 309 



vormen; wij vinden het in de onzigtbare gfedachte 

 en het gevoel des harten weder. Wat het zij , moge 

 ons onbekend blijven , maar het doortrekt ons gan* 

 fche wezen met eene reine vreugde. Gelijk de 

 kleuren uit het licht, zoo fchijnt het uit de waar- 

 heid uit te gaan. Gelijk de zon in den regenboog, 

 zoo wllde het hemelfche zich in het aardfche af- 

 fpiegelen , met duizend verfcheidenheden , over het 

 zigtbare , over het hoorbare en de vrucht der ver-* 

 beelding verfpreid. Ja, leeit dit fchoone bemin* 

 nen, deze verhevene, reine vreugde gevoelen. Het 

 is het beste, wat op het ftof berust, het is hetver- 

 hevenfte , wat uwe zinnen kunnen fmaken, Leert 

 het opfporen in de natuur! Kvveekt het aan door 

 de kunften! Maar houdt het vooral onvermengd 

 met lagere aandoeningen. 



Helaas! de adem de? zonde heeft te dikwijis 

 dit zuiver .waas befmet. Ja , de hel heeft dien he- 

 melgloed aangegrepen, om de wereld in vlammen 

 te zetten. Troje viel, en Griekenland flortte in 

 cindeloozen jammer, om tint Helena. Wanneer 

 fterfelijken of onfterfelijken elkander den prijs der 

 fchoonheid betwisten : wanneer de verlokking van 

 den wellust zich bij dezelve voegt , om , het koste 

 wat het wil, te zegepralen; dan is de vrede vaa 

 het hart, die van het gezin en menigmaal van de: 

 wereld geftoord; dan is de engel gevallen en de' 

 afgrond geopend. Doch hij verwint niet , die ont- 

 vlugt. Hij verheft zich niet boven de zinnen, die 

 yreest eene zoo hooge vlugt te nemen , opdat hij 

 »iet dieper nefirftorte. Hij zoekt zijnen Schepper 



niet , 



