TUSSCHEN HEX ZJNNELIJKE EN ZEDELIJKE. 29I 



ting, de vroiiw liet voorwerp en het doel det 

 kunst van die Maatfchappij is, welke zich thans 

 bereidt, oni Ijier haar fcest te houden? Hoe, i^ 

 dan niet de vrouw het pronkftuk van Gods hand? 

 is zij niet het beeld Zijner liefde , Zijner zorge 

 voor hulpelooze fchcpfelen, het beeld der natuur, 

 welke alle ZLjne volhcid en liefelijkheid , onvve^rf 

 ftaanbaar voor het hart , verkondigt ? En zou hy 

 derhalve, die haar fchoon nog beter doet kennen, 

 die het veredelt door zijn penfeei , die het afzon- 

 -idert van het flofFelijke en dicrliike , die het vvikkelt 

 in den achtbaarllen tooi, en plaatst in de verhe- 

 vende omftandigheden , onze achting en onze hiilde 

 niet verdienen? 



Neen , denkt niet dat ik alle deze bedenkingen ^ 

 ter zelfsverdediging , noodig achtte. Zulks warp 

 beleedigend voor hen, vvier voorfpraak niet, wier 

 tolk ik hier zal zijn , om den lof van hen te ver- 

 iieflen , die zich in de oefcning der fchilderkunst 

 boven anderen hebben onderfchciden. Veeleer wilde 

 ik u, langs dezen weg, met mij opvoeren tot de 

 hoogte, van weike ik voorgenomen heb de flofFe;, 

 voor deze fpreekbeurt gefchikt , opzcttelijk te b(^ 

 hahdelen. Want, voorzeker, er beftaat geene ftrij- 

 digheid tusfchen de overdenkingen , welke gewoon- 

 lijk , en tusfchen die welke thans , deze eerwaardige 

 gewelven moeten vervullen. Dezelve fraelten , veel- 

 eer, op het trelFendftc in een, en zijn op het 

 naauwst met elkander verbonden, Wat toch is het 

 doel der fchilderkunst? Wat is het, dat wij bij 

 ^il;fluiting, en ten hoogde, bcwondereii in de vrouw? 



