TUSSCHEN HET ZINNELIJKE EN ZEOELIJIIE* 293 



palm, nog maar eenigzins verlieflcn en zuiveren^ 

 dan zal ik dankbaar mijn werk geflaagd, mijn hati 

 bevredigd noemen. > 



Wat is fchoon? Waarin beftaat het? Hoe be- 

 fchrijven wij het, naar zijnen aard en wctten? 

 Menigmaal is deze vraag gedaan , maar nog nimmer 

 is zij eenigzins voldoende beantwoord. Geen won^ 

 der. Al wai op bloote gewaarwording berust , al wat 

 de natuur ons , volgens ons wezen , ongevergd en 

 ongezocht geeft te fmaken , verkeei't in hetzelfde 

 geval. Wat is zoet ? Wat is licht ? Of hoe diiidt 

 gij de onderfcheidene kleuren aan , zoodat de blind-* 

 geborene daarvan eenig gezond begrip verkrijge? 

 Wat is de deugd zelve ? Immers, ten opzigte ba- 

 rer omfchrijving, niet anders dan een twistappei en 

 voorvverp van eeuvvig verfchil onder de wijsgeeren. 



Dan, wij mogen het fchoone niet kunnen ontle^ 

 den of volkomen doorgronden, het is echter ons 

 alien genoegzaam bekend, als de bloem onzes levens 

 en de ziel onzer edelfle vermaken. Begeeft u 

 llechts , met uwe gedachten , in den tempel der 

 natuur, door God zelve gebouwd, verfierd en toe- 

 gcrust met allerlei voorwerpen. Aanfchouwt daar 

 den azuren boog met heldere Uchten bezaaid, onder 

 welke de zachte maan , als het hoofd van den rei , met 

 zilveren luister praalt, tot dat aller gloed langzaam 

 verkwijnt en wegfterft voor den komenden dag, die 

 uit de kimmen opgerezen , duizend nieuwe voorwer- 

 pen uit de donkerheid en de fluimering oproept. 

 Welke afwisfelende vertooningen hebben hierbij uwe 

 zinnen geboeid, uw hart met genot overftelptl En 



wat 



