Sp4 OVER HET SCHOONE, ALS DEN BAND 



Wat blijft u over te genieten, wanneer gij de blik** 

 ken laat wandelen over kruiden en bloemen, over 

 vogelen en infecten, ja over de bewoners van het 

 diep , die , b. v. Westindih rijke eilandcn , door het 

 bont gemengel in de heldere watcren , als met too- 

 vertuinen omgeven ? Doch , wat wonder , dat zoo 

 veel tevens alle bedaard nadenken over de oorzaak 

 van dit gcnot onmogelijk niaakt ; dat alles hier flechts 

 te zamen werkt , om u in eene zoete bedvvelming 

 te hoiiden. Ja, dat hem, die het voorwerp dezer 

 geneiigte zou willen vatten en vasthouden, niet an-* 

 ders dan cen bonte mengeling van tinten en kleu- 

 ren , als gee^teloos achterblijffel overlchiet. 



Dan , daar merkt gij — vooronderftellen wij dit -^ 

 in fill nadenken huiswaarts keerende , het edele 

 paard op , benevens den rtiiter, in eenvoiidig^ 

 majesteit gezeten op het moedig dier. Daar ziet 

 gij het gezonde knaapje , half naakt dartelcnde voor 

 de ouderlijke hut, of geheel ontbloot plasfende in 

 den zilveren vloed. Daar knikt ii zijne ontliiikende 

 zustcr, blozend, eenc vriendelijke groete toe. Nil 

 doet u andermaal een zacht genot flilflaan , dat 

 heel iiwe ziele doorftroomt. Maar nu kiint gij tevens 

 vragen : waarop berust deze betoovering , dit behage- 

 lijke, dit fchoone? En, zooveel is u welhaast 

 blijkbaar : op den vorm , op den buitenften omtrek 

 fteunt het alleen. De ftofFe , waaruit het dierlijk 

 ligchaam is te zam en ge field , heeft niets behagelijks 

 Voor het oog, en is dezelfde bij afzigtigen en fchoo» 

 nen. Zelfs de frisfche kleur, die ons verriikt op 

 het liefelijk gelaat, doet wemij werking^, over onge* 

 ' re* 



